Bismut (BI) is het enige zware metaal dat niet giftig is. Het heeft atoomnummer 83 en net als andere zware metalen zoals kwik, lood en osmium een erg hoge atoommassa. Het bezit enkele unieke eigenschappen waardoor het veel toepassingen kent. Zo is het net als water één van de weinige stoffen die bij afkoeling uitzet, waardoor het veel gebruikt wordt bij solderen. Het is tevens het meest diamagnetische metaal uit het periodieke systeem en daardoor zeer geschikt om sterke permanente magneten mee te maken en omdat het met een heldere blauwgroene vlam verbrandt, wordt het ook verwerkt in vuurwerk. Verder wordt het nog gebruikt in cosmetica en in medicijnen.

Bismutkristallen worden ook synthetisch geproduceerd, waarbij er fraaie trapsgewijze, kubusachtige  en architecturale vormen ontstaan die men hopper-kristallen noemt. In niet geoxideerde vorm hebben deze kristallen de zilverachtige kleur van lood. Als deze kristallen echter tot tegen het smeltpunt aan worden verhit, zullen ze oxideren waarbij er zich een flinterdunne laag oxide vormt die net als olie op water in staat is om het licht op verschillende manieren te breken met allerlei fraaie iriserende kleuren tot gevolg. Deze geoxideerde bismutkristallen worden veel op beurzen aangeboden en zijn een geliefd verzamelaarsobject. Daar komt dit kristal ook vandaan, ik heb het ooit op de grote mineralenbeurs in Antwerpen gekocht.

Lees ook: Irisatie bij een zwarte ooievaar (Ciconia nigra).