Dit paddenstoeltje is heel algemeen, maar wordt toch vaak over het hoofd gezien. Dat komt grotendeels door zijn formaat, de hoed wordt niet veel groter dan zo’n 2 tot 9 mm, maar ook omdat hij op afgevallen takjes en bladeren tussen de strooisellaag groeit, waar de roze-bruine kleur van zijn kleine hoedje amper opvalt. Deze hoed kan bij droogte sterk verschrompelen, maar zal zodra de vochtigheid toeneemt zich weer volledig herstellen. De 0,5 mm dunne zwarte stengel kan zo’n 8 cm hoog worden en is opvallend taai en stevig.

Deze stevige volledig zwarte steel is kenmerkend voor deze soort. Er bestaat ook nog een sparrenstinktaailing (Micromphale perforans), die hier sterk op lijkt, maar diens hoed is lichter en de steel is bovenaan tegen de lamellen aan niet zwart. De sparrenstinktaailing groeit vrijwel uitsluitend op sparrennaalden en ruikt opvallend sterk naar rotte kool.

Aan de voet van de stengel van de paardenhaartaailing zitten vaak nog dikke paardenhaarachtige myceliumdraden, deze rhizoïden helpen de zwam om zich aan het substraat te verankeren. Ik vind deze zwammen vaak in gemende bossen op afgevallen eikenbladen, waar ze in groepjes bij elkaar staan. Deze dode bladeren zijn dan opvallend lichter  van kleur, alsof deze taailingen als kleine vampieren alle voedsel en kleur eruit zuigen.

Taailingen spelen een belangrijke rol bij het afbreken van plantaardig afval, ze zorgen ervoor dat belangrijke voedingsstoffen in het ecosysteem terug komen. Recent onderzoek naar deze paddenstoelen heeft aangetoond dat de door hun aangemaakte bioactieve polysaccharide proteïnen in de toekomst wellicht gebruikt kunnen gaan worden in de strijd tegen ziektes zoals Alzheimer.

Klik hier voor meer foto’s en hier voor meer berichten over paddenstoelen.