Religies stimuleren mensen niet om voor zichzelf te denken en zijn al helemaal niet geïnteresseerd in wat een ongelovige ergens van vindt. Voor een gelovige komt alle zegen van boven. Ze worden geleerd om alles wat hun geloof (lees hun religieuze leider) hen vertelt, voor zoete koek te slikken, dit komt tenslotte rechtstreeks van hun god, dus dan zal het vast wel kloppen. En mocht je hier toch tegenin willen gaan, dan wacht je natuurlijk een eeuwigdurende hel.

Niet echt een omgeving waarbinnen iemand op zoek gaat naar zijn eigen moraliteit. Als het goed is voor een god, is het goed genoeg voor ons. Dus zelfs als er staat geschreven dat men niet mag doden, dat men de zieken moet helpen, de hongerige moet voeden, etc, etc, geldt dit natuurlijk alleen als hun god hiermee is geholpen. Moraliteit komt tenslotte van hun god, dus is alles wat hun god zegt moreel. Wat goed of fout is wordt volledig dor hem bepaald, zelfs als dit schijnbaar tegen zijn eigen decreten ingaat. Je mag van hem niet doden, maar het afslachten van miljoenen ongelovigen doet er niet echt toe, die kwamen toch al niet in de hemel, dus hij had er toch niks aan.

Dit systeem, waarin iedereen gelooft dat een bovenstaande superioriteit het gelijk aan zijn kant heeft en waarbij alle regels en systemen zo zijn ingericht dat iedereen daaronder zijn wetten blindelings moet volgen, werkt niet alleen misbruik in de hand, maar zorgt er ook voor dat men deze wetten en regels nooit tegen het licht houdt. Een waarlijk paradijs voor een potentiële autocraat. Want voor hem is het relatief makkelijk om een religie aan zijn kant te krijgen, het enige wat hij hoeft te doen is enkele Tenets van een geloof te omarmen en elke gelovige staat achter hem.

Een politicus die bijvoorbeeld belooft om abortus uit te bannen en strafbaar te maken, kan rekenen op de onvoorwaardelijke steun van veel religieuze leiders. Deze politicus staat dan dus ineens aan de kant van het geloof en is daardoor per definitie moreel en goed, wat zijn tegenstanders dus amoreel en fout maakt. Een autocraat regeert niet democratisch, zijn wil is wet en alles komt van boven, net als bij een god. Voor veel gelovigen is dat prima, zo zijn ze toch al opgevoed en dat voorkomt keuzestress of ethische dilemma’s. Zij zijn dus maar al te graag bereid om zijn wil uit te voeren, want zij staan daarmee aan de goede kant. En het is voor hen cruciaal om aan de goede kant te staan,  zelfs als ze daarvoor foute dingen moeten doen, want het alternatief is voor hen ondenkbaar.

Dit principe waarbij alle moraal van bovenaf wordt gedicteerd, noemt men verticale moraliteit. En dit zorgt er in veel landen voor dat men het politieke landschap in plaats van in rechts en links, steeds meer verdeelt in goed en fout. Religies staan hierbij altijd te trappelen om deze kloof zo groot mogelijk te maken. In tijden van onrust en onzekerheid zoeken mensen namelijk naar makkelijke antwoorden en is de kans groter dat ze het geloof omarmen, en in een samenleving waarin iedereen toch al door het geloof is geïndoctrineerd om een autoritaire leider te volgen, is het voor een autocraat een stuk makkelijker om voet aan de grond te krijgen.

Lees ook: Donald Trump en The Overton Window, Vox populi en populisme, Democratie en schuttingtermen, De tirannie van de geloofsovertuiging, De mens wordt steeds dommer, Kies nu voor Jezus, want straks is het te laat, nog maar een paar plaatsen beschikbaar!, To Train Up A Child, Non overlapping magisteria en De vervolging van de atheïsten.