Als er iets is waar het Tylers Museum trots op is, is het wel haar leeftijd, het is het oudste museum van Nederland. Dat is echter heel wat minder interessant dan het feit dat hun prachtige museumzaal er nog vrijwel net zo bijstaat als toen hij in 1784 werd ingericht. Ik ben altijd al een grote fan geweest van musea die ook als tijdscapsule fungeren en bij het Teylers waan je jezelf even in de 18e eeuw.

De collectie zelf is aardig. Het museum heeft een aantal zeer waardevolle en interessante stukken in beheer, maar die zijn volledig ondergeschikt aan de entourage waarbinnen ze worden gepresenteerd. De vitrines zijn volgepropt, schamel verlicht en van karige uitleg voorzien. Ik denk dan ook niet dat veel bezoekers lang zullen stilstaan bij hun Homo Diluvii Testis, het fossiel van een reuzensalamander dat eerder werd aangezien voor de restanten van een mens van voor de zondvloed, of bij hun fossiel van een Ostromia, dat voorheen verkeerd was gecatalogiseerd als dat van een Pterodactylus. De bezoekers komen voor het gevoel van tijd, voor de eeuwen die er liggen tussen hun eigen bestaan en het oprichten van het museum en daar voegt deze presentatiewijze juist aan toe.

Door de jaren heen zijn er aan het Teylers natuurlijk toch enkele aanpassingen gedaan, waardoor nu niet alles meer in oorspronkelijke staat is, maar dat is het lot van elke collectie en van elk museum. Het belangrijkste is dat het zijn oorsprong in ere heeft gehouden en zijn identiteit niet is verloren.

Klik hier voor meer foto’s van het Teylers Museum in Haarlem en hier voor meer foto’s van Europese natuurwetenschappelijke musea.

Lees ook: Museo di Storia Naturale in Palazzo Poggi in Bologna, Salone degli Scheletri in La Specola, Galerie de paléontologie et d'anatomie comparée in Parijs en Missiemuseum Steyl.