De psi-uil is een onopvallende, grijs met zwart getekende, nachtvlinder. Als je weet hoeveel onopvallend grijze nachtvlinders met een zwarte tekening op hun vleugels er in Nederland zijn, snap je waarschijnlijk ook dat je die allemaal buitengewoon moeilijk uit elkaar kunt halen. Psi-uilen (Acronicta psi) lijken zelfs zoveel op de aan hen verwante grote drietand (Acronicta cuspis) en de “gewone” drietand (Acronicta tridens) dat je hun genitaliën onder de microscoop zou moeten bestuderen om ze op naam te kunnen brengen.

Zoals zo vaak bij vlinders lijkt het rupsenstadium van de psi-uil echter totaal niet op zijn vlinderstadium. Dit geldt gelukkig ook voor al die vele vergelijkbare grijze vlinders en voor de grote drietand en de gewone drietand, waardoor die rupsen heel wat makkelijker van elkaar te onderscheiden zijn dan de geslachtsrijpe vlinders. Aangezien nachtvlinderpartners elkaar vinden met feromonen en niet op zicht, maakt het voor hen natuurlijk niet uit dat er zoveel bijna identieke vlinders rondvliegen, ze ruiken tenslotte allemaal anders. Maar waarom al die rupsen er dan toch zo verschillend uitzien, blijft, vooralsnog, een raadsel.

Je komt de rupsen van de psi-uil tussen juni en oktober op allerlei loofbomen en struiken tegen, waaronder sleedoorn, meidoorn, appel, berk, linde, iep, eik en lijsterbes. Op hun rug, op segment vier, dragen de rupsen een lange donkere bult en op segment elf nog een kleinere spitse. Ze zijn blauwgrijs en over hun rug loopt een brede lichtgele band en aan de zijkant van hun lijf een felle witte streep. De blauwgrijze band wordt onderbroken door een rij knalrode vlekken. De rupsen hebben een glimmend zwarte kop en meerdere lange borstelachtige haren.

Lees ook: Witvlakvlinderrups (Orgyia antiqua), Koninginnepage (Papilio machaon), Het kroonvogeltje (Ptilodon capucina), De transformatie van een dagpauwoog (Aglais io), Stippelmotten en Basterdhoornrups.