Ik had ooit de fout gemaakt om dit mesje met vochtige handen aan te raken en het daarna weg te leggen. O2 is een prachtig staal, maar wel erg roestgevoelig en door mijn onzorgvuldigheid had het lemmet een paar flinke roestplekken opgelopen. Het werd dus tijd om het nog eens goed onder handen te nemen en bij te slijpen. Omdat ik achteraf de hoekige knikken in het lemmet en de achterkant van het handvat toch niet goed bij zo’n klein mesje vond passen, heb ik die ook gelijk veranderd.

Het lemmet heeft nu een speerpuntvorm en de sneden zijn met een grovere slijpband onder een schuine hoek vanuit het midden geslepen, waardoor de slijpvlakken nu een lichte lijnstructuur hebben. Ook heb ik de bolsters en het handvat wat meer afgerond en de hoekige achterkant rond geslepen. Het handvat is daarna met cyano-acrylaat afgewerkt en het lemmet heeft een laagje olie gekregen.

Voor het kistje heb ik een oude bamboe snijplank geofferd, hieruit heb ik dunne plankjes gezaagd die met houtlijm aan elkaar zijn bevestigd. Het binnenframe is van berkentriplex en heeft leren strookjes op de contactplaatsen met het mes. Aan de binnenkant van het kistje zit een etiket met de specificaties en aan de buitenkant eentje met het nummer en de nieuwe naam van dit mes: Imp. Het is vernoemd naar de kleine plaaggeesten, die ondeugende neven van de elven.

Ondanks dat het aangepaste mesje nog precies even lang is als eerst en slechts 6 gram lichter is geworden, voelt en oogt het wel heel anders. Het lemmet ligt een stuk makkelijker in de hand en het lemmet snijdt soepeler.

Klik hier voor het  bericht over ZGM no. 3, hier voor meer foto’s van ZGM no. 3, hier voor meer foto’s van ZGM no. 3v2 (Imp) en hier voor meer foto’s van andere zelfgemaakte messen.