Toen ik mijn foto’s van zoogdieren doorspitte op zoek naar een goede opname van een vos, viel me ineens op hoe weinig foto’s ik van eekhoorns heb, terwijl ik ze wel vaak genoeg zie. Ik kom ze echter zelden tot nooit tegen als ik mijn camera bij me heb. Als ik erop uit trek om te gaan fotograferen ga ik naar een natuurgebied, naar veld, bos of heide en daar zie ik dus maar zelden een eekhoorn. Wel zie ik ze regelmatig in de tuinen van de mensen die in de straat tegenover mijn werk wonen, in het park aan de rand van de stad waar veel mensen wandelen en bij de vele vakantiehuisjes die we hebben bezocht, dus bijna altijd in de buurt van mensen. En dat is raar, want ze worden niet gevoerd. Het is niet zo dat we massaal naar het park gaan om pinda’s en eikeltjes naar de eekhoorntjes te gooien, waarom lijken er daar dan juist toch zoveel te zitten? Of zou het zijn omdat de bomen daar verder uit elkaar staan en de ondergrond er kaal is, waardoor ze verplicht zijn om zich meer in de openheid te bewegen. Het zou best kunnen dat er in de bossen waar ik wandel ook veel eekhoorns zitten maar dat ze daar zelden uit hun beschutting of op de grond hoeven te komen en ik ze dus niet te zien krijg.

Deze rode eekhoorn is gefotografeerd in de bossen bij Oisterwijk, fluisterstil gleed hij over de takken, af en toe even stoppend om met gespitste oren om zich heen te kijken om daarna gelijk weer tussen de takken weg te schieten.