Onder de waterlijn verbergt deze prachtig gekleurde woerd een verschrikkelijk wapen. Een wapen dat gedurende een zeer lange wedloop tot monsterachtige proporties is uitgegroeid.

De meeste vogels hebben een cloaca, dat is niet veel meer dan een universele opening waar ze mee poepen en paren. Veel watervogels zoals eenden hebben echter een penis. En lullig genoeg is deze penis bij de agressiefste soorten het langst. Die van een gewone woerd is al snel 10 cm en bij sommige eenden neemt de penis meer de helft van hun totale lengte in. Dergelijke lange geslachten komen vooral voor bij soorten met een zogenaamde agressieve paring (lees verkrachting). Mannetjes proberen op die manier zoveel mogelijk nageslacht te verwekken. Maar het vrouwtje wil natuurlijk alleen door sterke mannetjes worden bevrucht en niet door de eerste de beste hitsige woerd. Om te voorkomen dat zij toch ongewenst zwanger wordt, is haar vagina als een doolhof geconstrueerd. Deze  is spiraalvormig met allerlei zijgangen en cul de sacs. De penis van een eend is echter ook als een kurketrekker gevormd en heeft allerlei knobbels en ribbels voor meer houvast. Tijdens een paring wurmt hij deze in een fractie van een seconde bij het wijfje naar binnen (om precies te zijn binnen 0,3 sec). De vagina van de wijfjes draaien echter de andere kant op dan de geslachten van de mannetjes en daardoor komt de penis van zo’n agressief mannetje meestal niet ver genoeg. Alleen als het vrouwtje met de paring instemt en zij haar spieren spant en ontspant kan de penis van het mannetje op de juiste manier bij haar binnendringen om haar te kunnen bevruchten, anders blijft hij ergens in een doodlopend zijgang steken. Deze voorziening voorkomt weliswaar “ongewenste” zwangerschappen, maar helaas niet dat veel vrouwtjes zo’n agressieve paring niet overleven. Want de meeste paringen vinden op het water plaats en het mannetje duwt het wijfje daarbij vaak zo lang onder water, dat ze verdrinkt.

Lees ook: Traumatische inseminatie, Tegengesteld gedraaide geslachtsorganen, Vies zaad, Aura seminalis en Penisschermen.

Net als bij de Amsterdamse waterleidingduinen nestelen de aalscholvers in het Naardermeer hoog in de bomen. Omdat beide gebieden veel vossen hebben, zijn nesten op de grond niet veilig. Ook niet op de vele kleine eilandjes. Vossen kunnen goed zwemmen en steken graag wat water over om een nest leeg te roven. De aalscholvers hebben zich daarom aangeleerd om in bomen te nestelen. Hoewel ze daar eigenlijk niet op zijn gebouwd, ze hebben er de poten en balans niet voor, bouwen ze daar nu grote kolonies. Omdat aalscholvers steeds naar hun oude nest plek terugkeren, kunnen deze kolonies behoorlijk groot worden.  De sterkste aalscholvers nestelen het hoogst, zodat zij geen stront van een andere aalscholver op hun kop krijgen. In het ondiepe water van het Naardermeer groeien relatief veel planten en dat, samen met het slechte zicht in het troebele water, belemmerd de aalscholvers bij het vissen. Daarom vliegen ze voor hun voedsel helemaal naar het Markermeer. In dat heldere water jagen ze tot op twintig meter diepte op brasem en pos. Ondanks hun naam eten ze zelden paling.

Lees ook: Grote Aalscholver (Phalacrocorax carbo).

Het gras aan de overkant is niet alleen groener, het groeit ook sneller, is makkelijker om te maaien en hoeft nooit bemest te worden. Dit is dan ook de enige reden dat het grasveldje van de buurman er mooier bij ligt. Het heeft niets te maken met de tijd en moeite die hij daar in steekt, het komt hem gewoon aanwaaien. Dit in tegendeel tot jouw veldje, ondanks alle liefde die je er in steekt, wil het maar niet groeien. Maar daar kan jij niets aan doen, jouw aarde is nou eenmaal anders, je huis ligt niet goed en de zon draait de verkeerde kant op. God verhoede dat iemand iets negatiefs zegt over jouw verdorde veldje. Ze moeten hun mond houden, het is  tenslotte niet jouw schuld, de buurman heeft het nu eenmaal makkelijker. En nooit maar dan ook nooit zal je toegeven dat hij er harder voor werkt of hem om advies vragen, waarom zou je ook. Jij kan er toch ook niets aan doen dat het bij jou niet lukt?

PS. Voor diegenen die het niet begrijpen, dit is cynisch bedoeld en verwijst naar de manier waarop sommige mensen praten over de prestaties van anderen.

Toen ik vroeger op vier hoog achter op een flatje aan de rand van de stad woonde, waren er altijd kokmeeuwen in de buurt. We gooiden dan soms broodkorsten van het balkon omlaag en keken hoe ze deze in een scheervlucht uit de lucht snaaiden. Kokmeeuwen zijn enorm wendbaar en kunnen met hun lange spitse vleugels een hoge snelheid bereiken. Ik heb eigenlijk nooit meegemaakt dat ze zo’n korst niet vingen en deze de grond haalde. Kokmeeuwen zijn niet schuw en leven graag in de nabijheid van mensen. Het zijn dan ook echte opportunisten die bijna overal hun kostje bij elkaar kunnen scharrelen. Ik heb ze vroeger regelmatig jonge eendenkuikentjes uit de sloot zien pikken of op zoek naar restjes vuilniszakken zien opentrekken. Hoewel ze graag in groepen bij elkaar zitten houden ze altijd een gepaste afstand, je zult ze behalve als ze vechten of paren dan ook zelden minder dan 30 centimeter van elkaar af zien zitten. Ze zijn behoorlijk agressief en bij het minst geringste laten ze hun karakteristieke juichroep horen.

Sommige dingen laten zich moeilijk in woorden schetsen, die zou je eigenlijk moeten filmen. Een tijd geleden was ik in een bushokje gaan schuilen. Het regende en de lucht was asgrauw. Naast het hokje stonden een paar kale bomen. Er kwam weinig verkeer langs en het werd langzaam lichter. Het leek alsof de lucht zich tot dunne takjes condenseerde en dat de hemel langzaam, als inktdruppels in een glas water, leeg liep. Steeds meer donkere lijnen voegden zich bij elkaar en vormden uiteindelijk een donkere stam die zich in de grond goot en daar langzaam als water weer uitvloeide. Als het regent, groeien bomen naar beneden.