We vieren de geboorte van Jezus op 25 december. Toch staat er nergens in de Bijbel op welke dag Jezus werd geboren. Hoogst waarschijnlijk zag hij ergens in oktober en niet in december zijn eerste daglicht. De reden dat we zijn geboortedag in december vieren, ligt bij de eerste Christelijke keizer van Rome uit de vierde eeuw. In zijn jonge jaren was deze Constantijn een aanhanger van de god Mithras. De Romeinen noemden Mithras, Sol Invictus (onoverwinnelijke zon) en zijn geboortedag viel op 25 december. Deze heidense feestdag viel dus ook al ongeveer samen met de winterse zonnewende. Toen Constantijn tot het Christendom werd bekeerd kon hij de verjaardag van de god Mithras geruisloos veranderen in de geboortedag van Jezus.

Zo veranderden ze de “Onoverwinnelijke Zon” in de” Zon der Gerechtigheid”, zoals Jezus in het Oude Testament werd genoemd (Maleachi 24:1). Het hoofddeksel van Mithra werd door de Romeinen een mitra of mijter genoemd. Deze mijter komt in het Christendom weer terug als het hoofddeksel van de bisschoppen. Maar er zijn meer overeenkomsten tussen Mithras en Jezus. Net als Jezus was Mithras de zoon van God, had hij 12 discipelen, at hij een laatste avondmaal, werd zijn lijk in een grot in de rotsen gelegd en herrees hij weer na drie dagen. Zijn verjaardag deelde hij overigens niet alleen met Jezus maar ook met Osiris, Adonis en Dionysus.

De schrijvers van de Bijbel waren mensen, mensen die een product van hun eigen tijd waren. Door feestdagen van andere religies te assimileren wisten ze het Christendom steeds meer houvast te geven. Het is makkelijker om iets te veranderen dan om iets uit te roeien. Bij religies blijkt assimilatie de meest effectieve expansietactiek.

“Resistance is futile, we will add your biological and technical distinctiveness to our own. Your culture will adapt to service us. You will be assimilated. We are the Borg”.

Ondanks dat veel verschillende disciplines elkaar goed verdragen, geldt dat niet voor wetenschap en religie. Hoewel bijvoorbeeld kunst en wetenschap elkaar stimuleren is er geen groter verschil denkbaar dan tussen een creationist en een evolutionist. Beiden staan lijnrecht tegenover elkaar. Toch zijn er wetenschappers die religieus zijn, zij zijn blijkbaar in staat om wetenschap en religie met elkaar te verzoenen.

Stephen Jay Gould geeft in zijn essay “non overlapping magisteria” een mogelijke verklaring waarom de wetenschappelijke en religieuze wereld elkaar niet altijd hoeven te bijten. Hij claimt dat beide elkaar nooit overlappen. Elk heeft zijn eigen leer en gereedschappen. Terwijl de wetenschap zich bezig houdt met de wereld en hoe deze werkt, houdt religie zich bezig met zingeving en moreel besef. Omdat beide zich niet op hetzelfde gebied begeven komen ze dus ook niet met elkaar in conflict. Gould heeft de term “magisteria” geleend uit een geschrift van Paus Pius de XIIe. In diens ”Humani Generis” uit 1950 staat deze Paus de Katholieken toe om de hypothese van een lichamelijke evolutie te overwegen zolang zij de goddelijke schepping van de ziel maar accepteren.

Aangezien volgens Gould meer dan 70% van de mensheid in een God gelooft en dit geloof niet met de evolutietheorie is te vereenzelvigen concludeert hij dat religie zich op een ander niveau afspeelt dan wetenschap. Met zijn non overlapping magisteria grijpt Gould terug op de opvattingen van William van Ockham. Deze 14e eeuwse Franciscaner monnik sprak al over de onoverbrugbare kloof tussen weten en het geloven. Terwijl de wetenschap de wereld met logica en rationaliteit mocht benaderen vond van Ockham dat de wegen van God niet op die manier toegankelijk waren. Voor Ockham was God de enige entiteit die niet bewezen hoefde te worden.

Stephen Jay Goulds argument is elegant en staat iedereen toe om tegelijkertijd in twee schijnbaar tegenstrijdige wereldbeelden te geloven. Toch klopt het niet dat beiden magisteria elkaar niet overlappen. Religie beperkt zich niet tot zingeving en moraal. Als wonderen bestaan en gebed zin heeft dan legt religie wel degelijk een claim op de materiële wereld en dus op de wetenschap.

De felste kritiek op Goulds argumenten komt van Richard Dawkins. Hij stelt dat een universum met een bovennatuurlijke entiteit een kwalitatief ander universum is dan één zonder deze aanwezigheid. Het verschil zou aantoonbaar en dus wetenschappelijk zijn. Tevens stelt hij dat religie elk wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van God meteen zou omarmen. Als men met DNA zou kunnen bewijzen dat Jezus geen aardse vader had zou men het argument van niet overlappende magisteria al snel laten vallen.

Dit kleine (2,5mm) spinnetje behoort tot de hangmatspinnen. Met meer dan 50 soorten in Nederland is dit de meest voorkomende spinnenfamilie. Het genus Lepthyphantes is het grootste geslacht van deze familie en het kleine huiswevertje (lepthyphantes leprosus) is één van de spinnen die je het meest binnenhuis tegenkomt. Hangmatspinnen weven meestal een eenvoudig hangmatje. Vliegende insecten raken de vele losse draden boven dit web en vallen dan naar beneden op de mat. De spin, die onder het hangmatje hangt, grijpt zijn prooi dan door het web heen. In tegenstelling tot de webben van de meeste hangmatspinnen kan het web van het huiswevertje, als daar ruimte voor is, behoorlijk omvangrijk worden.

Dit wevertje liep over de vloer en trommelde met zijn palpen op de grond. Met regelmatige tussenpozen legde hij zijn lichaam plat op de grond om daarna het trommelen weer te hervatten.

Deze venstersectorspin (zygiella x-notata) heeft een web voor mijn badkamerraam gemaakt. Hij dankt zijn naam aan het feit dat hij een sector in zijn web leeg laat. De buitenste twee spaken van dit web zijn niet door draden met elkaar verbonden. De signaaldraad, die vanuit het midden van zijn web naar zijn schuilplaats in de hoek van dit web leidt, loopt tussen deze twee draden door. Overdag houdt hij zich daar schuil. Als het donker wordt komt hij echter tevoorschijn en zit hij in het midden van zijn web.

Als ’s nachts de buitenverlichting aangaat en hij van achteren wordt belicht kun je pas goed zien welke mooie kleuren deze overwegend bruingrijze spin heeft. Venstersectorspinnen zijn weliswaar warmteminnend maar kunnen het gehele jaar door een web maken. Deze spin heeft zijn plaats goed gekozen. Mijn badkamerraampje staat altijd open en er is een continue luchtstroom door het raam. Hierdoor vangt hij niet alleen de insecten van buiten maar ook de warmte van binnen.

Bijna alle vrouwen zijn mannenverslindster, letterlijk. Talloze kerels worden vermoord, vaak vlak na hun geboorte, enkel en alleen vanwege hun geslacht. Ruw aan het leven ontplukt dienen zij de vele vrouwen van dit land tot voer. Jaarlijks verslinden zij zo meer dan zestig miljoen mannen. Want, u realiseert het zich misschien niet, maar de vrouwen zijn hier ver in de meerderheid. Kijk maar eens goed om u heen, laat u de schellen van de ogen vallen, hoeveel kippen zijn er per haan, hoeveel koeien per stier, geiten per bok of ooien per ram? Wij mannen zijn sterk in de minderheid en geen haan die er naar kraait.