Toen ik gisterenavond met een trippeltje naar een komedie keek probeerde ik twee dingen tegelijk te doen, lachen en slikken. Met als gevolg dat ik bijna stikte en het bier uit mijn neus kwam.

 

Een typisch voorbeeld van het feit dat onze lichamen niet zijn ontworpen om rechtop te lopen. We hebben niet alleen een zwakke onderrug, kans op een liesbreuk en onze testikels onbeschermd onder onze buik hangen (in plaats van veilig tussen onze benen) maar vrouwen moeten ook nog eens zittend plassen en we kunnen niet eens tegelijkertijd ademen en slikken.

 

De ingang van onze slokdarm en luchtpijp zitten gevaarlijk dicht bij elkaar en we kunnen er slechts één tegelijk gebruiken, niet twee. Als baby konden we nog wel tegelijkertijd drinken en door onze neus ademen. Vandaar dat je nog wel eens een baby ziet die, schijnbaar zonder te ademen, aan één stuk door aan een tepel zuigt. Ons strottenhoofd zat toen namelijk, net als bij de meeste dieren, zo hoog dat we deze twee dingen nog wel tegelijkertijd konden doen. Maar al na een paar maanden zakt ons strottenhoofd met als nadelig gevolg dat het van de willekeur van je huigje afhangt of je bier in je slokdarm of in je luchtpijp terecht komt.