volkswagenbusje 8-2014 7429Vroeger wilde ik later een volkswagenbusje. Later, want ik had toen nog geen rijbewijs of geld genoeg om zoiets te kopen. Ik was een jaar of zestien toen ik tijdens een fietsvakantie op een camping in Zeeland naast zo’n oud busje mijn tentje opzette. Hij was meerdere keren overgeschilderd en omgebouwd tot woonbus. Er zat een klein keukentje in, een slaapbank met tafel en je kon er een luifel aan bevestigen, zodat je als het regende buiten toch droog zat. Hij rook naar vrijheid en geluk. Hij werd bewoond door twee jonge mensen en een baby. Ze waren zo mooi en zagen er zo gelukkig uit dat ze een diepe indruk op me maakten. Ik heb zo’n busje nooit gekocht, het is er gewoonweg niet van gekomen. Ik heb verder ook helemaal niets met auto’s en waarschijnlijk zou het alleen maar op een teleurstelling uitlopen. Maar toch, elke keer als ik zo’n busje zie wordt er even aan m’n hart getrokken.

 

Lees ook: Blikken tongetjes.