parende hangmatspinnen (linyphia triangularis) 07-2011 0001parende hangmatspinnen (linyphia triangularis) 07-2011 0002parende hangmatspinnen (linyphia triangularis) 07-2011 9996parende hangmatspinnen (linyphia triangularis) 07-2011 9999

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor de meeste spinnen is een paring een riskante aangelegenheid. Het mannetje moet het vrouwtje er van zien te overtuigen dat hij geen prooi is. Middels een langdurig paringsritueel probeert hij haar jachtinstinct uit te schakelen. Dit kan soms enkele uren duren. Deze herfsthangmatspinnen draaien eerst rondjes om elkaar en voor dat ze echt kunnen paren zijn er eerst een aantal schijnparingen. Als tenslotte het vrouwtje haar voorpoten naar achteren trekt is dat voor het mannetje het teken dat ze paringsbereid is. Hij spint een klein webje en deponeert daar zijn sperma op, dit zuigt hij daarna met zijn pedipalpen op. Van daar uit moet hij het in haar genitaalopening, die zich in het midden onder haar lijf bevindt, overbrengen. Het sperma is in zijn palpen niet erg lang houdbaar, hij moet de gehele procedure dus goed timen. Aan het einde van zijn pedipalpen zit een kleine ballonachtige structuur, de bulbus. Het kleine buisachtige uiteinde hiervan, de embolus, brengt hij in haar geslachtsopening en daarna pompt hij zijn sperma naar binnen. In het vrouwtje kan dit sperma erg lang, in uitzonderlijke gevallen zelfs tot anderhalf jaar, bewaard worden.

 

klik hier voor meer foto's van spinnen

lees ook: getijgerde lijmspuiter, wolfspinnen, kraamwebspin en krabspinnen.