Equus+MarisBij gebrek aan empirisch bewijs moesten veel vroegere natuuronderzoekers zich verlaten op eerdere bronnen en beschrijvingen zoals die van Plinius en Aristoteles. Zo gebeurde het dat men een enigszins vertekend beeld kon krijgen van exotische dieren zoals het zeepaardje. In het prachtige Dieren boek van Petrus Candidus (de Codex Urb. Lat. 276 Editie nr. LX) uit de 16e eeuw beschrijft hij het zeepaard, of Equus Maris als volgt;

“Het Zeepaard is een groot en sterk ondier. In vergelijking met alle andere zeemonsters is het het sterkst. Zoals Aristoteles al schreef stelt het buiten het water echter niets voor, want als het buiten zijn natuurlijke leefomgeving komt sterft het. Zijn voorlichaam lijkt sterk op een paard, zijn achterlijf eindigt als een vis. Het leeft van het vlees van andere vissen. In de strijd is het meedogenloos maar het is bang voor mensen en het heeft ze nog nooit aangevallen”.

Dit prachtig geïllustreerde boek is in meerdere delen uitgebracht. Zelfs sommige dieren die gewoon in Europa voorkwamen zijn klakkeloos over genomen van eerdere illustraties en beschrijvingen. Hiermee werd fout op fout gekopieerd en had de beschrijving uiteindelijk niets meer met de werkelijkheid te doen. Dit laat maar weer zien dat veel wetenschappelijk werk in de bibliotheken werd gedaan en niet in het veld.