Groeten+uit+eigen+tuinLaatst vroeg iemand me hoe mijn vakantie was en waar ik was geweest. Helaas was zijn vraag slechts een excuus om over zijn eigen vakanties te praten. Nu gebeurt dat wel vaker, mensen maken graag hun eigen excuus om over zichzelf te kunnen beginnen. Deze man bleef maar praten en praten maar vertelde me iets heel anders dan hij had gewild. Tijdens zijn lange monoloog maakte hij duidelijk dat hij alles had bezocht maar niets had gezien, overal was geweest maar niets had gedaan. Hij wist alle plaatsen en bezienswaardigheden te noemen maar kon niet zeggen wat hij had ervaren of geleerd.

Waarom gaan we tegenwoordig zo vaak en ver op vakantie? Is het alleen nog maar om een kaartje naar huis te kunnen sturen, om nog een verre locatie aan ons verhalen repertoire toe te voegen? Als je er niets hebt geleerd is een Boeddha beeldje dan echt een waardevoller souvenir dan een klavertje vier uit je eigen tuin?