mierenleeuwlarve (euroleon nostras) 6051_680uitgeslopen mierenleeuw cocon 5785

 

 

 

 

 

 

 

De mierenleeuw dankt zijn naam aan zijn larvestadium. De larve zoekt een zandig beschut plekje onder een boom of een overhangende steen en graaft zichzelf in door spiraalsgewijs achteruit te lopen. Hij verstopt zich onderin dit trechtervormige valkuiltje en wacht tot er een nietsvermoedende mier in het kuiltje valt. Deze grijpt hij met zijn enorme kaken en zuigt hij leeg. Het lukt de mierenleeuw om allebei zijn kaken met verschillende snelheid en grote precisie te sluiten. Ongeacht vanuit welke hoek de mierenleeuw zijn prooi grijpt sluiten zijn kaken zich altijd tegelijkertijd om zijn prooi, zodat hij niet met zijn ene kaak de prooi zou wegstoten voor de andere kaak zich ook heeft gesloten. Het leeggezogen lijkje slingert hij daarna met een zwaai van die kaken ver uit zijn valkuil. Als de larve zich zo’n twee of drie jaar heeft volgevreten, verpopt hij zich in een kleine cocon van samengesponnen zand. In al die jaren heeft de mierenleeuw niet één keer gepoept.

 

mierenleeuw (euroleon nostras) 6560_680De volwassen mierenleeuw lijkt wel wat op een waterjuffer maar hij heeft duidelijke voelsprieten en sluit zijn vleugels in rust als een afdakje over zijn rug. De reden dat een mierenleeuw zo lang zijn poep kon ophouden ligt in het feit dat de larve geen anus had. Al zijn voedsel sloeg hij op in zijn lichaam en zijn darmen. Als hij zich na drie lange jaren van volproppen eindelijk kan verpoppen denkt de net uitgekomen volwassen mierenleeuw dan ook maar aan één ding.

mierenleeuw, macro, larve, cocon, peter groenewegen, de groene man, degroeneman, fotografie, natuur, nederland, insecten, euroleon nostras