Weblog

Toxoplasmose

zondag, 21 augustus 2011

Toxoplasmose (ook wel kattenbakziekte genoemd) wordt veroorzaakt door de kleine eencellige parasiet Toxoplasma gondii. Deze parasiet heeft zowel een seksuele als aseksuele ontwikkelingscyclus. Zijn aseksuele cyclus kan hij doorlopen in vrijwel elke cel van vrijwel elke dierlijke gastheer maar voor zijn seksuele cyclus heeft hij katten nodig. Alle katten worden met deze parasiet besmet en via hun uitwerpselen kunnen andere dieren waaronder ook de mens besmet raken. Deze besmetting kan bij de mens tot beschadigingen aan de hersenen en het netvlies leiden en is buitengewoon gevaarlijk voor een nog ongeboren kind. Toxoplasmose wordt ook vaak geassocieerd met verminderde psychomotorische vermogens en veranderingen in de persoonlijkheidskenmerken. Besmette mensen zijn vaker geneigd om risico’s te nemen, hebben vaker last van schizofrenie en hebben vaker katten als huisdier. Het is hierbij nog maar de vraag in hoeverre de kat de oorzaak of het gevolg van deze besmetting is.

 

Bij knaagdieren zoals ratten is onlangs bewezen dat besmetting met Toxoplasma gondii aantoonbare en verontrustende gedragsveranderingen veroorzaakt. Deze parasiet nestelt zich bij de amygdala in de hersenen (het emotionele besturingscentrum). Daar weet het angstprikkels te onderdrukken en zorgt het voor een andere interpretatie van een specifieke geur. Normaal gesproken worden ratten door de geur van katten gealarmeerd en weggejaagd. Besmette ratten raken er echter seksueel door opgewonden. Deze veranderde geurbeleving heeft zich specifiek op kattengeur toegespitst, geen enkele andere roofdiergeur wordt door besmette ratten als opwindend ervaren. Deze gedragsveranderingen zorgen er natuurlijk voor dat deze ratten eerder door een kat worden opgegeten en dat is precies wat Toxoplasma gondii wil. Eenmaal opgegeten kan de parasiet namelijk weer aan zijn seksuele ontwikkelingscyclus beginnen.

 

Ongeveer dertig procent van alle mensen is met Toxoplasma gondii besmet. Bij kattenbezitters ligt dit percentage nog veel hoger. Enkele duizenden jaren geleden werd de kat voor het eerst door mensen in huis genomen. Vermoedelijk om de muizen en ratten buiten te houden maar vooral ook als “gezelschapsdier”. Het zou interessant zijn om te onderzoeken in hoeverre Toxoplasma gondii verantwoordelijk is geweest voor dit proces.

lees verder...

Laboratoire Homéopathique de France

woensdag, 17 augustus 2011

LHF-kistje 0689LHF ampullen 0702LHF-ampullen 0690LHF-logo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit oude kistje met medicijnen kwam ik in Honfleur op een rommelmarkt tegen. Het stond tussen de gebruikelijke toeristenrommel en de eigenaar was blijkbaar erg blij dat hij er eindelijk vanaf kwam.

 

Het kistje stamt uit de begintijd van de Homeopathie-industrie. De apotheker die verantwoordelijk was voor de allereerste machinale productie van homeopatische medicijnen, René Baudry, richtte in 1911 samen met zijn jeugdvriend Leon Vannier de Pharmacie Générale Homéopathique Francaise op. Deze verkocht Baudry echter in 1922 en daarna  stichtte Vannier in 1926 de Laboratoire Homeopathique de France (LHF). Door de jaren heen is dit instituut uitgegroeid tot het Boiron Homeopathic Remedies Institute, de wereldmarktleider in de fabricage van Homeopatische geneesmiddelen.

 

Dit medicijndoosje uit de beginperiode van de LHF zal omstreeks 1928 zijn gemaakt. Het is gevuld met 150 verschillende homeopathische stoffen, variërend van “Ammonium carbonatum” tot “Zincum”. Elk middel zit in een kleine glazen ampul met een gedrukt etiket. De ampullen zijn afgesloten met genummerde kurken. De nummers op deze kurken komen overeen met de getypte beschrijving aan de binnenkant van het deksel.

lees verder...

Mijn horloge

woensdag, 17 augustus 2011

seiko polshorloge 0646Tijdens mijn vakantie had ik mijn horloge in het douchehokje van de camping laten liggen. Toen ik daar achter kwam en snel terugrende was hij al verdwenen. Het was een Seiko met een witte wijzerplaat, zo’n horloge waarop je, in tegenstelling tot veel moderne drukke horloges, met één blik kon zien hoe laat het was. Ik had hem zestien jaar geleden na mijn eerste afstuderen aan mezelf cadeau gedaan. Sindsdien had ik hem vrijwel elke dag gedragen. In al die jaren heb ik tientallen horlogebandjes versleten, tweemaal het gebarsten glas van de wijzerplaat laten vervangen en er ontelbare keren op gekeken hoe laat het was. Hij liep altijd keurig op tijd. Ik was enorm gehecht aan dat horloge en nu was ik hem door mijn eigen stommiteit kwijt. Mijn arm voelde ongewoon licht aan. Telkens als ik naar de tijd wilde kijken zag ik mijn lege pols en werd ik aan het verlies herinnert.

 

De volgende ochtend bleek de schoonmaakster van de camping hem bij de receptie te hebben ingeleverd. Ze had hem direct na mijn vertrek uit het hokje gevonden. Ik was zielsgelukkig dat ik hem weer om mijn pols kon doen, toch raar hoe je je aan sommige gebruiksvoorwerpen kunt hechten.

lees verder...

Nederlanders hebben minste werkstress van Europa

woensdag, 17 augustus 2011

Dit positieve nieuwsbericht op nu.nl werd nog gevolgd door:” tweederde geen last van overbelasting werk”. Blijkbaar moeten we blij zijn met het feit dat bij slechts één op de drie Nederlanders hun gezondheid negatief door hun werk wordt beïnvloed en dat het met de rest van Europa nog slechter is gesteld. In plaats van optimisme lijkt me dit bericht eerder reden tot ongerustheid. In andere woorden staat er: “Bij één op de drie Nederlanders heeft het werk nadelige gevolgen voor hun gezondheid en in de rest van Europa ligt dit percentage zelfs nog hoger”.

 

Goed het water staat ons tot de lippen maar geen zorgen, anderen zijn al verdronken, dus het valt hier nog mee.

lees verder...

IQ

maandag, 15 augustus 2011

Wij zien intelligentie als één van de belangrijkste kenmerken van een mens om zich te kunnen handhaven in de wereld en specifiek in onze samenleving. Mensen hanteren dan ook verschillende testen om te bepalen hoe intelligent iemand is. Het gaat bij deze testen natuurlijk om een specifieke, toetsbare, voorkeursvorm van intelligentie. Vreemd genoeg gebruiken we dezelfde maatstaven om te bepalen hoe “intelligent” een dier is. En wat blijkt, dieren zijn slechte mensen.

 

Er zijn echter vele kenmerken die bepalen of een individu zich binnen zijn wereld kan redden. Door dieren naar onze maatstaven te toetsen kun je hoogstens bepalen of zij zich als mens zouden kunnen handhaven. Als dieren ons zouden toetsen naar hun maatstaven zouden we het niet veel beter doen. Als zij een mens zouden toetsen op zijn navigatiekennis, zijn vermogens om geuren te onderscheiden, om luchtdrukverschillen, zeestromingen of elektromagnetische velden waar te kunnen nemen, op zijn camouflage technieken of zijn vermogens om een potentiële partner over grote afstand te vinden, zou deze mens het er niet al te best van af brengen. Gemeten naar dierenmaatstaven zijn mensen dus maar matige dieren.

 

Maar mensen zijn niet dom, we meten dieren niet voor niets naar onze maatstaven, anders zouden we nooit boven aan ons lijstje staan.

lees verder...

Franse toiletten

maandag, 15 augustus 2011

Als er één ding was dat ik op vakantie echt heb gemist dan was het wel mijn eigen wc. Zoals de pot thuis zit, zo zit hij nergens.

 

Op onze camping hadden ze gelukkig niet alleen de “ouderwetse” Franse hurktoiletten maar ook de multiculturele zitpotten zoals wij die van thuis kennen. Het vervelende van de Franse variant is echter dat deze gemakshokjes zo klein zijn dat de deur weliswaar dicht kan maar dat het dan vrijwel onmogelijk is om niet met je neus en knieën tegen deze deur aan te zitten. Als je, na je als een gediplomeerde yogi in alle bochten te hebben gewrongen, eindelijk zit merk je dat deze toiletten altijd gepaard gaan met de gebruikelijke plas water (?) op de vloer. Terwijl je dan probeert om je broek op je knieën en van de vloer te houden, heb je geen handen meer vrij voor je eigen rol wc-papier die je met vooruitziende blik had meegenomen. Want, zoals de ervaren vakantieganger weet hangt er nooit wc-papier op een Frans toilet. Onthand als je bent klem je de rol wc-papier dan maar onder je kin. Maar op een gegeven moment heb je die handen toch echt nodig en dan valt dus of je broek of je rol wc-papier in de plas met water. Na gruwelijk veel gevloek kom je dan uiteindelijk met een knalrood hoofd en een verdachte natte plek op je broek weer uit het hokje.

 

Er zijn gevallen bekend van mensen die tijdens hun vakantie in Frankrijk niet poepen. Het record staat meen ik op twee weken.

lees verder...

Onweer

zaterdag, 13 augustus 2011

Tijdens de vakantie trok er ´s nachts een storm over onze tent. Hij kwam van zee en brak op de kust. Het zachte getik van de regen ging over in een scherp geratel en werd één zware bromtoon die al het andere geluid overstemde. De wind duwde en trok aan het tentdoek en als het weerlichtte duurde dat ongemakkelijk lang. Direct daarna brak de donder en schudde de tent. Dit ritme van licht en donder volgde elkaar zo snel op dat je niet meer wist welke slag bij welke bliksem hoorde. Het geschud van de tent, de bliksem en het onaflatende lawaai zorgden ervoor dat onrust overging in angst. Na een lange nacht nam de wind iets af en werd het geluid op de tent weer herkenbaar als regen.

 

Het leuke van kamperen is dat je dichter bij de natuur staat, maar soms is dichterbij te dicht bij.

lees verder...

De wet van banale originaliteit

zaterdag, 13 augustus 2011

Ook wel bekend als de wet van “nee hè, daar heb je er weer één”. Het eerste dat bij je opkomt is het meest voor de hand liggend en als je iets voor de hand liggends hebt bedacht komt het (blijkbaar) niet bij je op dat anderen dat al eerder bedacht kunnen hebben. Het is deze wet die er voor zorgt dat zoveel mensen in dezelfde situaties precies dezelfde opmerkingen maken en waar oa. caissières, doktersassistentes en treinconducteurs zo gek van worden.

 

Lees ook: Gratis griepprik

lees verder...

Verbod op Photoshop

zondag, 31 juli 2011

De Britse liberale democratische partij wil te sterk gephotoshopte foto’s van celebrities gaan verbieden. Jo Swinson, voorvechtster van dit standpunt, vindt dat tieners te kwetsbaar zijn om aan dergelijke geïdealiseerde vrouwbeelden te worden bloot gesteld. Het retoucheren van “puistjes en haartjes” staat ze wel toe maar elke verandering aan het lichaam is uit den boze. Kinderen zouden er een vertekend beeld van het “normale” vrouwenlichaam van kunnen krijgen wat volgens Swinson automatisch zou resulteren in een negatief zelfbeeld.

 

De adverteerders voor cosmeticafabrikant LÓreal hadden enkele foto’s van Julia Roberts en Christy Turlington, naar idee van Jo Swinson, iets te veel gephotoshopt met als gevolg dat zij een klacht bij de Britse Advertising Standarts Authority heeft ingediend. De foto’s zijn daarop meteen verboden.

 

Na het bestuderen van een foto van deze dame viel me op dat Jo niet alleen oogschaduw en lipstick gebruikt maar ook eyeliner en rouge. Waarschijnlijk om haar “puistjes en haartjes” me weg te retoucheren. Volgens mij droeg ze echter ook een pushup BH, maar daar zal ik me wel in vergissen, dat zou tenslotte een onreglementaire aanpassing aan het vrouwenlichaam zijn.

 

Wat mevrouw Swinson zich helaas niet realiseert is dat men sinds mensenheugenis al werkt aan het idealiseren van dit menselijke lichaam. Ik maak me sterk dat er in het oude Griekenland vast ook wel een Swinson rond liep die de geïdealiseerde beelden van Apollo en Zeus niet wenselijk vond. Maar goed, laten we vooral niet vergeten dat we het hier over dezelfde Jo Swinson hebben die in 2009 als parlementariër niet alleen haar eyeliner en tandenflos maar ook een wc-rolhouder en schoonmaakdoekjes declareerde.

 

Beste mevrouw Swinson, elke foto is een leugen, dit komt voor u misschien als een schok maar foto’s vertellen nooit de waarheid. Ze zijn niets meer en minder dan een tweedimensionale weergave van een specifiek stukje werkelijkheid dat ten dure van de sluitertijd door de lens werd gezien. Compositie, belichting en photoshop zijn geen andere tools dan uw make-up, push-up BH en kleurspoeling. Beide worden gebruikt om de werkelijkheid geweld aan te doen, beide worden gebruikt om de werkelijkheid er mooier uit te laten zien.

 

Het heeft geen enkele zin om kinderen tegen dit soort foto’s te beschermen. Je moet ze opvoeden, ze leren omgaan met reclame en zelfbeeld. Maar dat vereist een pedagogische visie en veel werk. Je moet kinderen rijp maken voor hun volwassenheid. En dat is heel wat moeilijker dan iets gewoon verbieden.

 

lees ook: Fotografischen leugens

lees verder...