Weblog

Zo moeder, zo dochter

maandag, 24 oktober 2011

Ik had als puber een poosje een leuke en lieve vriendin. Toen ik echter voor het eerst bij haar thuis kwam, sloeg de schrik me om het hart. Het meisje was elegant, zacht, welbespraakt en intelligent. Haar moeder was in alles het tegenovergestelde. Zij had een bek met tanden waar zelfs de meest positieve tandarts geen heil meer in zou zien en het geluid dat daar uitkwam bezat een poëzie die alleen een proctoloog zou kunnen waarderen. Dit geheel werd omgeven met een aura van vermoeidheid en onbehagen waardoor elke beweging er uit zag of het haar laatste was. In vergelijking met haar moeder stonden de verdroogde geraniums met de uitgedrukte sigarettenpeuken in hun plastic bakjes er fris en verzorgd bij.

 

Ik kon mijn ogen niet van haar af houden en ik heb geloof ik een volle drie minuten met open mond naar haar staan kijken. Blijkbaar had ze gedurende die tijd wel iets tegen me gezegd want ik zag aan haar gefronste wenkbrauwen dat ze op een reactie van mij wachtte. Enigszins beduusd keek ik vanuit mijn ooghoek naar mijn meisje voor steun. En dat had ik nou juist beter niet kunnen doen. Alsof de betovering was opgeheven zag ik in dat korte moment het evenbeeld van haar moeder, weliswaar jonger maar onmiskenbaar dezelfde kenau. Een oude volkswijsheid galmde door mijn hoofd en verdrong alle andere gedachten en emoties: ‘zo moeder, zo dochter’, waar was ik aan begonnen?

 

Hoe die prille relatie aan zijn einde is gekomen weet ik niet meer, ik kan me zelfs de naam van het meisje niet meer herinneren. Het enige dat me nu nog duidelijk bijstaat is het beeld van haar moeder.

 

De uitdrukking ‘zo moeder zo dochter’ is al behoorlijk oud. In de zesde eeuw voor Christus schreef de profeet Ezechiël (16:44): “Zie, iedere spreukendichter zal over u deze spreuk gebruiken: zo moeder, zo dochter.” In de Delftse Bijbel uit 1477 staat: “Also die moeder is: also is oeck haer dochter.” En in de Leuvense Bijbel uit 1548: “Ghelijc die moeder, alsoo is haer dochter ooc.”

 

Waarom onze relatie werd verbroken vind ik niet meer belangrijk, gesteund door zoveel Bijbelse wijsheid kan ik er nu alleen maar blij om zijn. Het idee om ooit eens wakker te worden en die verdroogde geraniums met die uitgedrukte sigarettenpeuken naast me te zien liggen,.. Ik krijg er nu nog rillingen van.

lees verder...

Wilde dierenknuffels

zondag, 23 oktober 2011

haaienknuffelVroeger waren wilde dieren nog wild, nu zijn ze schattig. Om ervoor te zorgen dat we om de dieren zijn gaan geven hebben we ze ongevaarlijk gemaakt. We hebben ze vermenselijkt en hun dier-zijn ontnomen. We moeten dieren echter niet waarderen en willen “redden” omdat ze lief zijn of op ons lijken, maar juist omdat ze dat niet doen. Dieren zijn geen mensen en als we onze emoties op dieren blijven projecteren (antropomorfiseren) doen we ze te kort. Kinderen groeien hierdoor op met een vertekend beeld van dieren. Ze zien ze niet meer als wild, alleen nog als knuffel. Elk dier is aaibaar gemaakt, of het nu een beer, tijger, orka of panda betreft, we zien ze allemaal als goedaardige lieve dieren die ons, als wij ze maar geen kwaad doen, geen haar zullen krenken. Blijkbaar kunnen we alleen om dieren geven als we ze datgene ontnemen dat hen definieert, hun wildheid, hun juist niet mens-zijn.

lees verder...

Gesloopte kranen aan het Kanaaldok B1

zaterdag, 22 oktober 2011

sloop kranen kanaaldok b1 10-2011 1909De grote kranen op het terrein van Antwerp Bulk Terminal (ABT) aan het Kanaaldok B1 zijn allemaal neergehaald. Ze waren een markant beeld in de Antwerpse haven en werden gebruikt om jaarlijks 30 miljoen ton erts op schepen, treinen en vrachtwagens te laden. Toen we er in augustus 2010 waren, staken de hoge kranen al werkloos boven het havengebied uit. Nu zijn ze allemaal weggehaald op eentje na, deze ligt in stukken geknipt op de grond. Ook alle oude silo’s zijn verdwenen, er zijn nieuwere, grotere silo’s voor op in de plaats gekomen.

 

sloop kranen kanaaldok b1 10-2011 2098Het is een vreemd gezicht. Met op de achtergrond de hoge bouwkranen en de nieuwe silo’s, ligt er op het terrein nu een enorme berg verwrongen staal. De grote brokstukken staan er als verroeste ruïnes bij en overal ligt olie en ijzer. Het is er erg stil en ziet er uit alsof het er zo al jaren bij ligt. Duiven hebben massaal hun intrek genomen en het verwrongen ijzer steekt overal boven uit. Van een afstandje lijkt het alsof gekleurde kartonnen dozen door de regen zijn ingezakt en vervormd. De enorme platen van soms wel 10 cm dikte zijn door de sloopkranen als speelgoed verbogen en in stukken getrokken. De tanden van deze kranen staan als vingerafdrukken in zachte klei in het vlijmscherpe staal.

 

Hier en daar is er al een begin gemaakt met sorteren. Er liggen stapels in brokken gescheurd staal, machine onderdelen, aluminium en betondraad. Veel verf is er afgesprongen en daaronder begint het ijzer te roesten. Waar de verf er nog opzit, springen de gele en blauwe kleuren er in het harde licht uit.

 

Klik hier voor meer foto’s van de gesloopte kranen.

Klik hier voor meer foto’s van het Kanaaldok B1.

Klik hier voor foto's van ABT aan het Delwaidedok.

lees verder...

Macrodontia cervicornis

vrijdag, 14 oktober 2011

macrodontia cervicornisDeze prachtige kever is één van de grootste ter wereld. Hij kan 17 cm lang worden en heeft forse kaken. De enorme bruine larven van deze boktor worden zelfs 21 cm. Macrodontia betekent grote tand en cervicornis betekent hertengewei. Ondanks zijn grootte kan deze kever vliegen. Ze komen voor in Zuid-Amerika. Dit specifieke exemplaar komt uit Brazilië en is ‘slechts’ 14 cm lang.

 

 

Klik hier voor meer kevers.

lees verder...

In een rechte lijn lopen

vrijdag, 14 oktober 2011

snuitkever 10-2011 1715Toen ik laatst bij een vriend vandaan kwam merkte ik thuis dat ik toch meer was aangeschoten dan ik dacht. Net toen ik me afvroeg of ik misschien toch niet een heel klein beetje slingerde zag ik dit kleine snuitkevertje. Arrogant rotbeest.

lees verder...

Prinses Alice

vrijdag, 14 oktober 2011

Recent onderzoek onder kinderen geeft een nieuw inzicht in het ontstaan van religie. Het blijkt dat kinderen minder snel geneigd zijn om vals te spelen als zij zich geobserveerd voelen door een onzichtbaar persoon. Dit komt overeen met de manier waarop religies hun gelovigen in het gareel proberen te houden. Daar is het ook de observatie door een onzichtbaar persoon, in dit geval hun God, dat hen ervan weerhoudt om onwenselijk gedrag te vertonen. Dit zogenaamde toeschouwereffect vergroot dus sociaal geaccepteerd gedrag en conformisme.

 

Twee groepen kinderen ( 5-6 en 8-9 jaar oud) werden gevraagd om mee te doen aan een spelletje waarbij het heel moeilijk was om te winnen maar gemakkelijk om vals te spelen. Een groep werd geobserveerd door een zichtbaar aanwezige persoon, een groep door een onzichtbaar persoon (prinses Alice) en een groep werd niet geobserveerd. Alle kinderen werden echter stiekem gefilmd. De oudere kinderen begrepen de regels van het spel iets sneller dan de jongere maar een gelijk deel van beide leeftijden speelde vals. Kinderen die geobserveerd werden door de fictieve Alice speelden veel minder vaak vals dan degene die niet geobserveerd werden. Het bleek ook dat kinderen die sceptisch waren over deze onzichtbare prinses toch eerst met hun hand over de stoel waar Alice op zou zitten voelden om te controleren of ze misschien toch niet echt was. Het blijkt dat de controle over het gedrag van de kinderen door een onzichtbaar en fictief persoon bijna even groot was als de controle door een bestaand persoon. Het toeschouwereffect zorgde er bij de kinderen voor dat zij zich over hun gedrag en hun reputatie zorgen maakten. Hoewel ze graag wilden winnen waren ze niet bereid om betrapt te worden op vals spelen zelfs niet als dat zou gebeuren door een onzichtbaar persoon.

 

Religies gebruiken al eeuwen lang dit toeschouwereffect om hun gelovigen in het gareel te houden. Dit mechanisme tot sociaal conformisme heeft natuurlijk zijn nadelen. Op het moment dat het sociaal acceptabel is om anderen te vervolgen, martelen of doden zal vrijwel niemand daar zijn twijfels bij zetten. Zeker niet als er een onzichtbare “prinses Alice” over je schouders meekijkt.

lees verder...

Vies zaad

woensdag, 12 oktober 2011

Aleochara curtulaHet is bekend dat het eetpatroon van een man de geur van zijn zaad beïnvloedt. Een dieet met veel alcohol en vlees evenals regelmatig roken resulteert in een sterker en viezer ruikend sperma. Nu geldt geur bij veel diersoorten als afrodisiacum en er zijn duidelijke aanwijzingen dat ook mensen in hun seksuele activiteiten en keuzes sterk door geur worden beïnvloed. Muskusachtige geurstoffen zijn nog steeds het meest gebruikte bestanddeel van parfums en de geur van (vers) zweet wordt (meestal) als opwindend ervaren. Maar als een lekkere geur als aantrekkelijk wordt ervaren waarom “stinkt” veel sperma dan? Je zou natuurlijk kunnen stellen dat de geur van sperma niets met een afrodisiacum te maken heeft aangezien het hier een geur betreft die ná de seksuele handeling en niet ervoor wordt verspreid. Het wel of niet geuren van zaad kan dan dus hoogstens gevolgen hebben voor wat er na de zaadlozing gebeurt.

 

Bij sommige roofkevers zoals de Aleochara curtula is er een reden waarom hun sperma stinkt. De Aleochara curtula kevers bevruchten wijfjes met een spermafoor waaraan een speciale chemische stof is toegevoegd. Deze stof werkt als een anti-afrodisiacum en dient om andere mannetjes af te schrikken. Een bevrucht vrouwtje stinkt naar sperma en de andere potentiële partners zien van verdere avances af. Het mannetje dat het vrouwtje als eerste heeft bevrucht is dus vrijwel verzekerd van nageslacht en het bevruchte vrouwtje wordt niet langer door andere mannetjes lastig gevallen.

lees verder...

Ongelikte beer

dinsdag, 11 oktober 2011

Het is een oudere uitdrukking en je hoort hem niet zo vaak meer maar toch komt hij voor in meerdere talen. Iemand zonder manieren noemt men soms een ongelikte beer. In het Duits zeggen ze ein ungeleckter Bär in het Engels one unlicked cub en in het Frans un ours mal léché.

 

In de dertiende eeuw schreef Jacob van Maerlant al het volgende over beren: “Die moeder scept die jonghe lickende met hare tonghe.” Dit gaat terug op een oud volksgeloof dat al voorkwam bij de Romeinen. Beertjes zouden te vroeg worden geboren en alleen maar hun fatsoen kunnen krijgen als de moeder hen doorlopend in vorm heeft gelikt. Een beertje dat niet voldoende wordt gelikt ontwikkeld zich tot een ruw en ontembaar beest, een ongelikte beer.

lees verder...

Twijfels in het donker

zondag, 9 oktober 2011

Je weet het wel, als het donker is. Overdag heb je er meestal niet zo’n last van, maar ’s nachts als je in bed ligt en er niets is om je af te leiden, soms denk ik wel eens dat het juist daarom donker wordt, dan kruipen je gedachten waar je niet wilt. Als een tong die het gaatje in een kies zoekt gaan ze op zoek naar twijfels en angsten. De wereld houdt ze overdag op afstand maar heeft ’s nachts geen macht, hoe zou dat zijn voor een blinde?

 

Gisteren liep ik onbewust te piekeren, over iets waar ik niet graag aan denk, maar waar mijn twijfels me nog steeds aan willen herinneren. Ongemerkt waren ze tussen mijn gedachten geslopen. De wereld kromp en nam de tijd met zich mee. Tot ze terugsloeg, met een timing die ze normaal zelden laat zien brak de zon tussen de wolken door. Twijfels en angsten hielden een respectvolle afstand.

 

Gefixeerd bleef ik kijken, tot ik werd losgelaten en mijn twijfels waren uitgebleekt. Echt weg zijn ze nooit, meestal zijn ze niet meer dan een veeg op mijn netvlies. Als een beeld dat is ingebrand omdat je er te lang naar hebt gekeken en dat je alleen kunt zien als je knippert. Als je je ogen sluit.

lees verder...

De mierenleeuw (Euroleon nostras)

woensdag, 5 oktober 2011

mierenleeuwlarve (euroleon nostras) 6051_680uitgeslopen mierenleeuw cocon 5785

 

 

 

 

 

 

 

De mierenleeuw dankt zijn naam aan zijn larvestadium. De larve zoekt een zandig beschut plekje onder een boom of een overhangende steen en graaft zichzelf in door spiraalsgewijs achteruit te lopen. Hij verstopt zich onderin dit trechtervormige valkuiltje en wacht tot er een nietsvermoedende mier in het kuiltje valt. Deze grijpt hij met zijn enorme kaken en zuigt hij leeg. Het lukt de mierenleeuw om allebei zijn kaken met verschillende snelheid en grote precisie te sluiten. Ongeacht vanuit welke hoek de mierenleeuw zijn prooi grijpt sluiten zijn kaken zich altijd tegelijkertijd om zijn prooi, zodat hij niet met zijn ene kaak de prooi zou wegstoten voor de andere kaak zich ook heeft gesloten. Het leeggezogen lijkje slingert hij daarna met een zwaai van die kaken ver uit zijn valkuil. Als de larve zich zo’n twee of drie jaar heeft volgevreten, verpopt hij zich in een kleine cocon van samengesponnen zand. In al die jaren heeft de mierenleeuw niet één keer gepoept.

 

mierenleeuw (euroleon nostras) 6560_680De volwassen mierenleeuw lijkt wel wat op een waterjuffer maar hij heeft duidelijke voelsprieten en sluit zijn vleugels in rust als een afdakje over zijn rug. De reden dat een mierenleeuw zo lang zijn poep kon ophouden ligt in het feit dat de larve geen anus had. Al zijn voedsel sloeg hij op in zijn lichaam en zijn darmen. Als hij zich na drie lange jaren van volproppen eindelijk kan verpoppen denkt de net uitgekomen volwassen mierenleeuw dan ook maar aan één ding.

lees verder...