Weblog

Mooi of lelijk

zondag, 27 mei 2012

Het merendeel van de mensen voelt zich lelijk. Dit beeld dat ze van zichzelf hebben, heeft meestal echter niets met de werkelijkheid te maken. Veel mensen vinden zichzelf veel lelijker dan ze daadwerkelijk door andere mensen worden gevonden. In een gezonde mond gaat de tong toch steeds op zoek naar dat ene gaatje. Een gevoel van lelijkheid heeft, net als een gevoel van schoonheid, de neiging zichzelf te versterken. We worden erdoor bepaald. Hoe mooier je jezelf vindt, hoe beter je jezelf voelt. Mooie mensen krijgen meer aandacht, mooiere partners, mooiere kinderen en betere banen. Schoonheid is altijd de eerste zeef, bij alles wat we doen streven we schoonheid na. Deze dwangmatige neiging om alles op zijn aantrekkelijkheid te beoordelen maakt ons tot neuroten. Het is ons onmogelijk om geen keuze te maken, continu wordt er gewikt en gewogen. Vinden we het prettig of niet, is het mooi of is het lelijk?

lees verder...

Modelfotografie

vrijdag, 25 mei 2012

aukje 5-2012 7727-2Binnen de grenzen van elke foto-opdracht is er altijd een beperkte vrijheid die je als fotograaf in staat stelt om niet alleen aan de opdracht maar ook aan je eigen artistieke wensen te voldoen. Voor een model is dat niet altijd gemakkelijk, meestal wil deze er alleen maar mooi op staan, waarbij hun beeld van schoonheid vaak exclusief is bepaald door de bekende modebladen en media. Een fotosessie wordt dan al snel een saaie herhalingsoefening. Soms tref je echter een model dat een ander uitgangspunt heeft. Als dat model dan tevens de opdrachtgever is en ook nog eens bereid is om te experimenteren kan een modelsessie een bevrijdende ervaring zijn. Het leuke is dan dat niet alleen de verwachtingen van de opdrachtgever maar ook die van de fotograaf worden overtroffen.

 

Klik hier voor meer foto's van dit en andere modellen.

lees verder...

Dark Shadows (2012)

donderdag, 24 mei 2012

dark shadowsEr was een tijd dat ik de films van Tim Burton leuk vond. Zijn eigenzinnige manier om een verhaal vorm te geven onderscheidde hem van de rest. Hij wist een duister randje toe te voegen aan films die zonder zijn visie een flop zouden zijn geworden. Steeds vaker kom ik echter tot de conclusie dat deze regisseur zichzelf heeft overleefd. Alice in Wonderland vond ik een draak en zijn laatste project “Dark Shadows” is helaas niet veel beter. Natuurlijk, het ziet er mooi uit, mevrouw Burton en meneer Depp zijn weer leuk, Elfmans muziek is weer aardig, maar van het geheel word je een beetje onpasselijk.

 

Dark Shadows bewijst dat dure acteurs en een groot budget niet automatisch voor een goede film zorgen. Zelfs de beste act wordt saai als je hem te vaak ziet. Tim Burton zit gevangen in zijn eigen trukendoos. Zijn films zijn leeg en voorspelbaar en kunnen niet mij meer boeien.

 

Sommige films zijn pure magie, ze trekken je in hun wereld en laten je pas aan het einde weer los. Bij die films leef je mee, kun je lachen of huilen. Dark Shadows is helaas niet zo’n film. Al ver voor het einde is het verhaal doodgebloed. Wat overblijft, is een schaduw van wat de film had kunnen zijn.

lees verder...

Raw Indigo

woensdag, 23 mei 2012

raw indigo 4-2012 6232Raw Indigo brengt binnenkort zijn debut-cd uit, ik mocht hier de foto's voor maken. Raw Indigo is een nieuwe Heavy Rock Band uit Tilburg. Op 16 juni spelen ze een in-store gig bij Sounds in Tilburg en op 30 juni spelen ze op het Tsunami Fest in The Little Devil in Tilburg.

 

Simon, Martijn en Patrick zijn te beluisteren en te boeken via hun website: www.rawindigo.nl

lees verder...

Het voordeel van een vooroordeel

dinsdag, 22 mei 2012

Tegenwoordig wordt het hebben van een vooroordeel als iets negatiefs gezien. Maar vooroordelen heb je nooit genoeg, ze helpen je om snel een beslissing te kunnen nemen. Stel je voor dat we iedere confrontatie echt onbevooroordeeld tegemoet zouden treden: die mannen daar in dat donkere steegje met hun injectienaalden en flesjes bier zouden je natuurlijk best de weg kunnen wijzen maar de kans dat die juffrouw van de groentezaak je kan helpen lijkt toch groter. Moderne, onbevooroordeelde wereldburger als je bent stap je natuurlijk meteen op die mannen in dat donkere steegje af, ze zouden je tenslotte eens van een vooroordeel mogen betichten.

 

Onze eerste les was dat iets dat stinkt, vies smaakt en iets dat lekker ruikt, lekker smaakt. Groot met tanden en klauwen is gevaarlijk, klein en pluizig niet. Mooi en bekend is goed, lelijk en onbekend is slecht. Dit is een vooroordeel dat ons millennia lang is aangeleerd. Onze hele maatschappij is hier op gestoeld.

lees verder...

Dwaallicht

maandag, 21 mei 2012

dwaallichtEr zijn in mijn leven veel dingen die ik nog wil doen en meer die ik nog wil zien. Van dat laatste zijn er een aantal die met licht hebben te maken. Ik heb al eens een volledige zonsverduistering mee mogen maken en ik heb ’s nachts de zee wel eens zien oplichten door lichtgevende algen. Ik hoop echter ooit ook nog eens het Noorderlicht, een groene flits bij zonsondergang en een dwaallicht te mogen zien.

 

Vroeger bij ons in de polder waren er grote partijen moerasgrond. Als we daar als kinderen een omgekeerde emmer met een klein gaatje in de bodem staken en er mee morrelden konden we het gas, dat door het gaatje ontsnapte, aansteken. Het brandende methaan dat in de bodem lag opgeslagen zorgde voor een fascinerend vlammetje.

 

Dit zou echter ook spontaan kunnen gebeuren. Er bestaan wereldwijd veel verhalen over dwaallichtjes, ook wel bekend als Ignus Fatuus, Will-o’-the-wisp of Jack-o’-lantern. Mythische vlammen met de geesten van overledenen die onschuldige reizigers het moeras in willen lokken. Dit spookachtige verschijnsel zou ontstaan door belletjes methaan, geproduceerd door rottende planten, die samen met fosfine naar de oppervlakte stijgen. Fosfine is een gas dat in rottende dierlijke resten ontstaat. Dit gas ontbrandt in de lucht en steekt het methaan aan. De snel bewegende vlammetjes zijn bijna niet te volgen en zie je natuurlijk het beste in het donker. Ik kan me goed voorstellen dat mensen die deze flikerende vlammetjes boven de grond hebben zien bewegen er doodsbang van werden, ik zou het graag zelf eens willen meemaken.

lees verder...

Exuvia

zondag, 20 mei 2012

net vervelde spin met exuvia 5-2012 8264Dieren met een uitwendig skelet moeten regelmatig vervellen om te kunnen groeien. Zo ook een spin. Het carapax (de rugzijde van het kopborststuk) laat aan de voorzijde los en valt dan geleidelijk weg. Hierna splijt het abdomen aan beide zijden. Tenslotte worden de poten en extremiteiten uit de oude huid getrokken. Dat kost nog al wat tijd en er komen flink wat hydraulische manoeuvres bij kijken. Een pas vervelde spin is bleek en het duurt even voor dat de nieuwe huid (cuticula) hard en op kleur is. Tijdens dit hardingsproces worden de poten regelmatig gebogen en gestrekt om de gewrichten op te warmen omdat die anders zouden verstijven. De afgeworpen huiden (exuvia) zijn vaak te vinden en veel mensen houden ze voor dode spinnen.

lees verder...

Powerplant IM

zaterdag, 19 mei 2012

powerplant IM 5-2012 6957De enorme energiecentrale Monceau sur Sambre van Electrabel is beter bekend onder de naam Powerplant IM. Deze immense centrale staat sinds 2007 leeg en is een geliefd object bij Urbex-fotografen. Hij werd in 1921 door het toenmalige Intercom (tegenwoordig Electrabel) gebouwd. Monceau sur Sambre was toen nog een zelfstandige gemeente en de nieuwe kolencentrale was één van de grootste van België. In de 50-er en 60-er jaren werd de centrale uitgebreid en toen Monceau sur Sambre in 1977 aan de gemeente Charleroi werd toegevoegd was ze de belangrijkste leverancier van energie in de regio. Oorspronkelijk werd deze centrale volledig op kolen gestookt. Het nieuwere deel liep echter op gas en stond nog jarenlang stand-by voor eventuele noodgevallen. Begin 2005 waren er 7 operationele kolencentrales in België. In 2006 protesteerde Greenpeace heftig tegen Electrabel. Onder het motto: “het is jouw energie die vervuilt” vroegen ze de politiek om de oude vervuilende steenkoolcentrales te vervangen. Electrabel was toen met zijn steenkoolcentrales verantwoordelijk voor 10% van de totale CO-2 uitstoot van België. De centrale werd uiteindelijk in 2007 gesloten.

 

Aan de ene kant van de rivier de Sambre staat de centrale en aan de ander kant de enorme koeltoren. Elk energieopwekkend bedrijf heeft te maken met een overmaat aan warmteproductie. Deze overtollige warmte moet men afvoeren. Heet water vanuit de centrale wordt naar de koeltoren gepompt. Daar loopt het via de trompet over in een aantal brede loopbakken: de spaken die vanuit het midden van de koeltoren naar buiten uitstralen. Deze staan in verbinding met een groot aantal straalsgewijs geplaatste overloopbekkens. In deze bekkens staan weer porseleinen trechters waardoor het water vanuit de bakken naar beneden loopt. Hier valt het op kleine koperen schotels die het water naar de ontelbare schuingeplaatste houten latten laten druppelen. Dit hele systeem van bekkens en druppelaars is bedoeld om het hete water zoveel mogelijk in beweging te brengen en met lucht in aanraking te laten komen. Als het water voldoende is afgekoeld wordt het of terug naar de fabriek of de rivier ingepompt. Als het water echter nog steeds te warm is gaat het opnieuw de koeltoren in. De hoge schoorsteen zorgt voor een natuurlijke trek die de overtollige waterdamp in de vorm van wolken uit de toren laat ontsnappen.

 

powerplant IM 5-2012 7036De ruimte zelf is van een overweldigende schoonheid. Met diffuus licht dat van boven naar binnen druppelt lijkt het op een arena. Het is er stil, er staat geen zuchtje wind en elk geluid galmt via de wanden rond. De trompet is met alg en mos begroeid en gloeit op in het zachte licht. De toren is niet naar menselijke maat gebouwd en je loopt er langzaam en fluisterend rond. Vanuit het halfduister lijkt het gat met de lucht en wolken op een planeet die je vanaf grote afstand ziet hangen. Als je naar boven kijkt krijg je niet het vertigo-effect dat je hebt als je langs een flat omhoog kijkt. De toren lijkt niet te vallen maar het gat met de hemel wordt een bol die rond lijkt te draaien. Het bezoek aan de koeltoren alleen was voor mij al meer dan genoeg om de reis de moeite waard te maken.

 

powerplant IM 5-2012 7257De centrale aan de andere kant van de rivier is, in één woord, immens. Enorme aluminium buizen kronkelen schijnbaar willekeurig door de grote ruimte en door hoge vuile ramen valt het licht naar binnen. Binnenin is het een labyrint, elke hoek en elke bocht geeft weer nieuwe onderwerpen om te fotograferen. Verdieping na verdieping klimmen we omhoog tot we vanaf het dak een goed uitzicht over de Sambre hebben. In de centrale zien we laboratoria, regelkamers, kantoortjes, pompen en ketels. Deze moloch is zo groot dat je er een week zou kunnen doorbrengen en nog steeds niet alles zou hebben gezien.

 

Met dank aan Luuk.

 

Klik hier voor meer foto's van Powerplant IM.

lees verder...

Appels

vrijdag, 18 mei 2012

malus ecoletteAppels smaken me de laatste jaren niet meer. Als ik ze koop zien ze er heerlijk uit, mooi vol en gaaf met een zachte blozende glans. Bijna alsof ze niet echt zijn maar van plastic. Maar als ik mijn tanden er inzet komt steevast de teleurstelling, ze smaken nergens meer naar. Na decennia van selecteren op vorm en houdbaarheid is de smaak verloren gegaan. Alle appels zien er nu prachtig uit, gelijkvormig en zonder een lelijk plekje. We kunnen ze maanden bewaren en van de ene kant van de wereld naar de andere vervoeren zonder dat ze dat is af te zien. Door een laagje was glimmen ze je vanuit het groenteschap tegemoet, maar het is alleen nog maar schijn. Wat smaak betreft zouden ze net zo goed helemaal van was gemaakt kunnen zijn.

 

Een appelboom die vanuit een appelpit is opgegroeid geeft niet dezelfde appels als die waaruit hij is gegroeid. Elke nieuwe bevruchte appel geeft weer een nieuwe appelboom met een andere smaak. Om die reden worden alle oude appelrassen al jarenlang geënt. Feitelijk eten we dus appels van een stokoude boom. En uiteindelijk is de kracht eruit, de boom verliest zijn fut en de appel zijn smaak.

 

Omdat zelfgeplukte appels veel lekkerder schijnen te zijn dan die van de supermarkt heb ik zelf een appelboompje gekocht. Eentje van een nieuw ras, namelijk de Malus ecolette. Deze schijnt goed tegen schimmels en infecties bestand te zijn en is voor biologische teelt geschikt. Als het goed is geeft hij mij over twee jaar mooie rode friszure appels. Nu maar hopen dat deze ook echt lekkerder zijn dan de was-appels van de supermarkt.

lees verder...

Spinneneters ei-cocon

woensdag, 16 mei 2012

ero-eicocon 4-2012 6868Spinnen van het Ero-geslacht leven uitsluitend van andere spinnen. De kleine (2.5-4mm) spinnen kom je zelden tegen, hun prachtige ei-cocons echter wel. Deze zijn eivormig ca. 4mm hoog en 3mm breed. Ze zijn bevestigd aan een 12 tot 15mm lange steel. Het omhulsel bestaat uit een dicht wit spinsel dat bij de aanhechting van de steel het dunst is. Daar kruipen later de jonge spinnetjes naar buiten. De hele cocon is door een dikke koperkleurige gegolfde draad omwonden. Er zitten meestal zes tot acht eitjes in, die je vaak door het witte spinsel heen kunt zien zitten. Sommige van deze cocons hangen aan een takje maar je komt er ook tegen die horizontaal of verticaal omhoog staan. Hoe de spin dan de steel van zijde maakt is nog steeds een raadsel.

lees verder...