Weblog

Met een beetje hulp

zondag, 24 juni 2012

jonge venstersectorspin met vlieg 6-2012 9055De meeste jonge Venstersectorspinnen aan de binnenkant van mijn badkamerraam hebben het niet overleefd. Ze zijn verhongerd omdat hun web niet genoeg opleverde. Er is er echter ééntje bij die het stug volhoudt. Als enige vangt hij af en toe een fruitvliegje of mug. In de tussentijd waakt hij geduldig bij zijn web en bespaart hij energie, wachtend op het moment dat hij weer wat vangt. Hij moet voldoende eten om te kunnen groeien en vervellen zodat hij later kan paren. Maar met elke vervelling wordt hij groter en heeft hij meer voedsel nodig en zoveel vangt hij niet met zijn kleine web. Daarom heb ik deze vlieg voor hem gevangen, als ik hem af en toe wat bijvoer komt hij er wel.

lees verder...

Het hoekje om

zondag, 24 juni 2012

Elke ochtend als ik het laatste stukje vanaf de fietsenkelder naar mijn werk loop, sla ik bij een kroeg de hoek om. Daar hangen ouderwetse markiezen, zonneluifels met rode en witte strepen die als huiven voor de ramen hangen. Als de zon op komt, schijnt hij door de straat en laat de markiezen oplichten. Soms zo sterk dat de straat is uitgebleekt en ik alleen de schaduwen en de kleuren van de markiezen kan zien. Bij bewolkt weer zie ik vanonder deze huiven de wolken langs de hemel trekken en als het regent houden ze twee kleine plaatsen op de stoep droog. De hele straat glinstert dan behalve deze twee doffe plekken in de schaduw. Samen met het licht komt ook de wind vanuit deze straat. Hij legt een lange weg af langs kantoorgebouwen en leegstaande woningen voor hij tegen de straathoek en de kroeg opslaat. Deze wind komt nooit alleen. Hij brengt de geur van diesel mee als er vrachtwagens staan te lossen, van verschaald bier of urine als het de avond ervoor druk is geweest en heel soms de geur van vers gemaaid gras of onweer. Voor ik deze hoek omsla weet ik nooit wat me te wachten staat, een paar passen verder zorgen het licht en de wind voor een nieuwe dag. De laatste tijd ben ik echter niet meer tevreden met de geur van diesel of urine. Steeds vaker hoop ik op iets nieuws: een paar bomen of spelende kinderen, een bergrug of strand, een kathedraal of wilde paarden. Soms sla ik het hoekje om en als ik dan geconfronteerd word met een frisse geur, een mooie hemel en het geluid van zwaluwen, doet dat me alleen maar pijn.

lees verder...

Gewone Huisspin (Tegenaria atrica)

vrijdag, 22 juni 2012

gewone huisspin (tegenaria atrica) 6-2012 9024Dit is dé spin waar de meeste mensen bang voor zijn: groot, snel en met lange behaarde poten. Ze maken binnenshuis in moeilijk bereikbare hoeken en achter meubels een slordig trechter web. Overdag schuilen ze in hun woonbuis en ’s nachts zitten ze op hun web. Als dit web te weinig vangst oplevert, gaan ze ’s nachts vaak op zoek naar betere jachtgronden.

 

gewone huisspin (tegenaria atrica) 6-2012 9019In de nazomer en herfst gaan de mannetjes actief op zoek naar vrouwtjes. Je ziet ze dan soms over de vloer sprinten of langs de muren kruipen. De mannetjes leven een paar weken met de vrouwtjes samen voor ze van ouderdom sterven en door het vrouwtje worden opgegeten. Deze vrouwtjes kunnen verscheidene jaren oud worden. In Nederland komen elf Tegenaria-soorten voor, waarvan de Gewone Huisspin (Tegenaria atrica) het bekendst is.

lees verder...

Het gevaar van een goed idee

vrijdag, 22 juni 2012

Binnen een sociaal functionerende groep zijn er veel valkuilen die een efficiënt en prettig samenwerken kunnen belemmeren. Dat onverschilligheid binnen een groep tot miscommunicatie en frustratie kan leiden zal iedereen zich wel kunnen voorstellen. Er is echter ook een valkuil die juist voortkomt vanuit betrokkenheid. Deze is misschien zelfs nog gevaarlijker. In de psychologie staat deze valkuil als de Abilene-paradox bekend.

 

Stel: er wordt binnen een bepaalde groep geopperd dat het wellicht verstandig is om met een andere groep te gaan samenwerken, (denk aan een school, een land, een sportvereniging of een bejaardensoos) dan kun zou je van elkaars sterke punten kunnen leren en samen sterker staan. Een goed idee, waar iedereen het mee eens is, want niemand durft tegen samenwerking te zijn. Er wordt dus een werkgroep in het leven geroepen, deze stelt een plan van aanpak op. Ze komen met voorstellen, projecten en suggesties. Er komt een nieuwsbrief een adviseur en een commissie. Geld wordt uitgegeven, stappen worden genomen, pionnen verschoven. Naarmate dit proces op gang komt wordt het steeds moeilijker om te stoppen.

 

Stel: eigenlijk zag niemand iets in het oorspronkelijke idee maar durfde er niets tegenin te brengen, wie is er tenslotte tegen samenwerking? Uiteindelijk wordt er veel geld en tijd geïnvesteerd in een idee waar niemand zin in had. De uitkomst zal dan ook onvermijdelijk zijn dat dit goede idee meer kwaad dan goed zal doen. Omdat niemand zich tegen de groep durfde uit te spreken is er iets in beweging gezet dat niet meer zonder grote schade stopgezet kan worden.

 

Denk nu niet dat dit een fictief scenario is, er zijn meer zaken om deze reden vastgelopen dan iedereen zal willen toegeven. Een goed idee kan heel wat gevaarlijker zijn dan een slecht idee.

lees verder...

Muisspin (Drassodes cupreus)

dinsdag, 19 juni 2012

muisspin (drassodes cupreus) 5-2012 8488muisspin (drassodes cupreus) 5-2012 8778

 

 

 

 

 

 

 

Deze muisspin (drassodes cupreus) lijkt sterk op de zakspinnen van het geslacht Clubiona, maar is aan zijn smalle cilindrische spintepels te herkennen als een echte muisspin. Deze spintepels zijn zeer beweeglijk, bijna als vingers, en worden gebruikt om snel een band om de poten van een prooi te spinnen. De muisspin houdt zich overdag meestal verborgen in zijn cel waarin hij door de dunne wand goed zichtbaar is. ’s Nachts sluipt hij met zijn als voelers voor zich uitgestrekte voorpoten, over de grond en over lage vegetatie rond. Als hij op een kleine prooi stuit doodt hij deze razendsnel met een gifbeet. Als hij echter een grotere prooi treft, zoals een andere grote spin, dan loopt hij deze met grote snelheid zijdelings voorbij en trekt daarbij een brede spinselband achter zich aan. Met beide uiteinden daarvan bindt hij de spin aan de grond, draait zich achter de spin en springt hem op de rug om hem de dodelijke gifbeet te geven. Middels deze tactiek lukt het hem om fors grotere spinnen zoals de Kaardespinnen te overweldigen.

lees verder...

Hallucinatie

zondag, 17 juni 2012

Een poos geleden heb ik een nare ervaring gehad. ’s Nachts werd ik wakker met een raar beeld voor ogen. Eerst dacht ik dat ik nog sliep en droomde. Ik had het benauwd, voelde pijn op mijn borst en kon me moeilijk oriënteren. In mijn slaapzak had ik me zo gedraaid dat mijn armen onder mijn borst klem lagen en ze waren koud en pijnlijk.

 

Met mijn ogen dicht zag ik overal om me heen vleeskleurige spaghettislierten die in groepen naast elkaar bewogen en elkaar af en toe kruisten. Op elk kruispunt kwam er een knoop met een gezicht naar voren dat me even aankeek en daarna weer naar achteren tussen de slierten verdween. Continu waren er meerdere van deze knopen die me aankeken, verdwenen en ergens anders weer naar voren kwamen. Omdat ik ervan overtuigd was dat ik droomde ging ik rechtop zitten en deed mijn ogen open. Iets dat ik normaal gesproken, als ik me realiseer dat ik droom, ook kan. Maar het beeld verdween niet. Er achter kon ik zwak de donkere kamer onderscheiden maar hoe ik ook keek of knipperde de sliertgezichten bleven me aanstaren.

 

Benauwd en nu ook enigszins angstig vroeg ik aan mijn partner of ik nog sliep, zij deed het licht voor me aan en zei dat ik wakker was. Het beeld verdween echter niet. Ik bleef duizelig en kon haar niet goed zien. Door de vleesslierten heen zag ik haar vaag bewegen en hoorde ik haar praten. Telkens als ik mijn ogen bewoog, bewoog het beeld mee, alsof het achter mijn ogen bestond en niet ervoor. Ik kon er niet in rondkijken. Het bleef exact op hetzelfde punt. Waar ik ook heen keek, de slierten bleven waar ze waren en van voren naar achter en over elkaar heen golven. Het duurde lange minuten voor het beeld van de kamer duidelijker dan de slierten werd en nog langer tot ik ze helemaal niet meer zag.

 

Ik heb geen flauw idee waar dit rare beeld vandaan kwam. Iemand heeft gesuggereerd dat het door zuurstofgebrek werd veroorzaakt. Dat zou in elk geval wel de benauwdheid en pijn op mijn borst verklaren. Het was een verontrustend beeld waar ik nog regelmatig aan terug moet denken.

 

Lees ook: Nachtmerrie en Twijfels in het donker.

lees verder...

Broeikasspin (Achaearanea tepidariorum)

zaterdag, 16 juni 2012

broeikasspin (achaearanea tepidariorum) 5-2012 8533De Broeikasspin (achaearanea tepidariorum) komt oorspronkelijk uit de tropen. Het is een vrij grote kogelspin (3,5-7mm) die grote wijdmazige web tapijten weeft. Van daaruit lopen verscheidene vangdraden naar beneden die alleen aan het onderste deel kleefdruppels hebben. Ze maken grijsbruine peervormige ei cocons die ze aan de rand van het web bevestigen. Als een oorspronkelijke tropensoort zijn ze warmte minnend en kom je ze hier vrijwel uitsluitend in verwarmde gebouwen zoals opslagloodsen en kassen tegen, vandaar de Nederlandse naam. Het is een soort die zich de laatste jaren in West-Europa flink heeft verspreidt en ze zijn lokaal zeer algemeen geworden.

lees verder...

Waterleliemot (Nymphula nymphaeata)

zaterdag, 16 juni 2012

waterleliemot (nymphula of elophila  nymphaeata) 6-2012 8830De waterleliemot (nymphula of elophila nymphaeata) is één van de weinige waterbewonende vlinders. De rups leeft in stilstaand water in een klein kokertje dat hij uit twee elliptische bladstukjes heeft gemaakt. De volwassen vlinder tref je dus ook meestal in de buurt van water aan. Ovale gaten in de bladeren van Gele plomp en Fonteinkruid verraden de aanwezigheid van de rupsen van deze vlinder.

lees verder...

Schimmeldood

vrijdag, 15 juni 2012

beschimmelde strontvlieg 6-2012 8837beschimmelde strontvlieg 6-2012 8844beschimmelde strontvlieg 6-2012 8845beschimmelde strontvlieg 6-2012 8624

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Veel insecten vallen ten prooi aan een schimmel. Deze schimmel zorgt niet alleen voor hun dood maar verandert ook hun gedrag. Een geïnfecteerd insect kruipt naar een hoog punt in de vegetatie en klemt zich daar, alvorens hij sterft, vast. De schimmel zorgt er op deze manier voor dat hij, als hij door het lichaam van zijn prooi naar buiten breekt, zijn sporen over zo’n groot mogelijk gebied kan verspreiden. In de Brand kwam ik meerdere strontvliegen tegen die door een dergelijke schimmel waren geïnfecteerd.

 

Lees ook: Cordyceps.

lees verder...

Setebos

donderdag, 14 juni 2012

Setebos 5-2012 8791Setebos was de god van Sycorax, de verbannen heks uit Shakespeare’s toneelstuk “The Tempest”. Sycorax werd als heks verbannen naar een eiland, waar zij haar zoon Caliban baarde. Caliban werd door haar opgevoed om Setebos te aanbidden. Sycorax wordt weliswaar in het toneelstuk genoemd maar treedt niet zelf ten toneel.

 

Oorspronkelijk was Setebos de god van de Patagoniërs. Patagonië werd in 1520 door Magellaan ontdekt. Een medereiziger van hem, Antonio Pigafetta, heeft deze reis beschreven. Dit verslag is later in het Engels vertaald en werd in 1555 in Richard Eden’s “Decades of the New world” gepubliceerd. Dit verslag verhaalt hoe de bemanning voor reparaties aan wal ging en op het strand van een nieuw land een reus aantrof. Magellaan noemde deze reus Patagon (grote voet) en het land Patagonië. De matrozen wisten twee reuzen te vangen en namen deze op hun schip mee om ze voor geld in Europa te kunnen tentoonstellen. Beide Patagoniërs stierven echter al tijdens de reis. Vermoed wordt dat één van hen model heeft gestaan voor Shakespeare’s Caliban.

 

In Pigafetta’s verslag wordt Setebos vermeld:

“Als één Patagoniër sterft, verschijnen er aan hem tien tot twaalf beschilderde demonen, die vreugdevol om zijn lijk heen dansen. Eén van deze demonen is veel groter dan de anderen, hem noemen ze Setebos. Een reus vertelde ons hoe hij in visioenen had gezien dat deze demonen horens op hun hoofd droegen”.

 

Setebos wordt tweemaal in “The Tempest” vermeld:

 

Act 1, Scene 2

No, pray thee!

I must obey: his art is of such power,

It would control my dam’s god, Setebos,

And make a vassal of him.

 

Act 5, Scene 1

O Setebos, these be brave spirits indeed!

How fine my master is! I am afraid

He will chastise me.

 

Klik hier voor meer foto's van Setebos.

lees verder...