Weblog

Steenloper (Arenaria interpres)

zondag, 12 maart 2017

Steenloper (Arenaria interpres) 3-2017 5775Hun Nederlandse naam geeft aan dat ze een voorkeur hebben voor een stenen ondergrond, zoals zeedijken en dammen, maar je vindt ze ook vaak bij de vloedlijn. Hier delen steenlopers gemoedelijk het strand met andere vogels zoals strandlopers, kanoeten en scholeksters. Ze eten van alles, zoals kokkels, wormen, zeesterren en kreeftjes. Maar ze zijn ook niet vies van aas, brood of patat. Ze leven en broeden dicht bij elkaar en als je ’s morgens vroeg een aantal kleine vogels aan de vloedlijn ziet lopen, is de kans groot dat daar steenlopers bij zitten.

 

Steenloper (Arenaria interpres) 3-2017 5694Steenloper (Arenaria interpres) 3-2017 5629Bij het strand van IJmuiden liepen ze gebroederlijk samen met de drieteenstrandlopers langs de vloedlijn. Al zoekend kiepten ze schelpjes, wier en steentjes om op zoek naar iets lekkers. Soms schrokken ze even op en vlogen ze in formatie een kort rondje boven de zee. Daarbij kon je goed hun zwart-witte rug en staart en hun vleugelstrepen zien. Als ze even stilstonden deden ze dat steevast met de kop in de wind. Ze hielden elkaar goed in de gaten en foerageerden nooit ver van hun zwerm vandaan.

 

Steenloper (Arenaria interpres) 3-2017 5747Steenloper (Arenaria interpres) 3-2017 5846Lees ook: Drieteenstrandloper (Calidris alba).

lees verder...

Trix en selfies

zondag, 12 maart 2017

TRIX 2-2017 3776We zijn onlangs naar Trix gaan kijken, onze eigen Nederlandse Tyrannosaurus rex. Ze werd in een apart gebouwtje tentoongesteld. Hoewel het museum zelf voor renovatie was gesloten, trekt Trix in haar eentje meer bezoekers dan Naturalis met haar hele collectie ooit voor elkaar heeft gekregen. We zijn blijkbaar dol op dino’s en trots op onze eigen Trix, zo trots zelfs dat er voor het museumgebouw speciaal een grote wachttent is gezet, waarin bezoekers tijdens hoogtijdagen soms meer dan een uur plaatsnemen voor zij naar binnen mogen. En, het moet gezegd, Trix is indrukwekkend. Het skelet is buitengewoon compleet en goed bewaard gebleven en daardoor rijk aan details die veel andere skeletten van Tyrannosaurussen moeten missen. Vergeleken met Stan ( het meest afgegoten en getoonde dinosaurusskelet ter wereld dat o.a. in Oslo staat) wordt Trix ook een stuk beter uitgelicht. Wel hangt ze met haar kop nog wat lager bij de grond, leuk voor alle kleintjes onder ons, maar wel een stuk minder indrukwekkend.

 

TRIX 2-2017 3739Er was veel bezoek, en vrijwel iedereen heeft foto’s gemaakt. Ik was echter de enige die dat niet met mijn rug naar Trix deed. Trouw aan de trend van onze tijd, draaide iedereen die Trix op de foto wilde zetten zich van haar af en plaatste haar in een hoek op de achtergrond van hun lachende selfie. Mijn docent fotografie zei vroeger dat elke foto die je neemt in essentie een zelfportret is. Ik ben benieuwd wat hij had gevonden van deze selfie-cultuur, van de mensen die zichzelf bij elke gebeurtenis en locatie pontificaal voorop in beeld zetten.

 

Lees ook: Stan de Tyrannosaurus.

lees verder...

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

donderdag, 9 maart 2017

Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5435Deze kleine strandlopertjes lopen massaal de afrollende golven over het strand na. Op zoek naar iets eetbaars bewegen ze als één kolonne over het natte zand en pikken ze de eetbare resten op die de zee heeft achtergelaten. Hierbij bewegen hun korte zwarte pootjes zo snel dat het lijkt alsof ze over het zand zweven. Ze staan zelden stil en zijn continu in de weer. Nu hebben ze nog hun lichtgrijs met witte winterkleed. Over een paar maanden krijgen ze hun roodbruine zomerkleed en zien ze er heel anders uit.

 

Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5415Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5709Ze danken hun Nederlandse naam aan het feit dat zij de enige strandlopers zijn waarvan hun voet geen achterteen heeft. Aan het strand van IJmuiden pikten ze in alle vroegte de krabbetjes, garnalen en wormen van de vloedlijn en trokken de restjes vlees uit de vele meshelften die op het strand waren aangespoeld. Zodra je iets te dicht bij kwam, vlogen ze massaal op om iets verder weer neer te strijken. Pas toen er meer mensen op het strand kwamen en men honden begon uit te laten, vlogen ze helemaal weg. Daarna was het alsof ze er nooit waren geweest.

Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5557Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5799

lees verder...

Grijze zeehonden bij IJmuiden (Halichoerus prypus)

dinsdag, 7 maart 2017

Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5929Afgelopen zondag was ik alle vroegte naar IJmuiden gereden om strandlopertjes te fotograferen. Ik moest er zijn voordat men er honden ging uitlaten. Hoewel het, toen ik er naar toe reed, zwaar bewolkt was, trok met de zonsopgang de meeste bewolking weg. Al wandelend kwam ik uiteindelijk bij de Zuiderpier uit. Hier lagen twee jonge grijze zeehonden in de luwte te zonnen. Met hun zachte grijze vacht vielen ze haast niet op tussen de keien en meerdere wandelaars liepen ze op nog geen twee meter voorbij.

 

Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5966Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5885Ze hielden een hazenslaapje en moesten regelmatig geeuwen. Daarom wist ik zeker dat het grijze zeehonden waren, die hebben namelijk een wat spitsere snuit en een apart gebit. De kiezen van gewone zeehonden zijn uit drie punten opgebouwd, terwijl die van de grotere grijze zeehond uit één scherpe punt bestaan, het lijkt daardoor bijna alsof ze geen kiezen hebben maar alleen tanden. Als zo’n lief zeehondje zijn bek opentrekt, word je er ook gelijk aan herinnerd dat het echte roofdieren zijn. Volwassen grijze zeehonden kunnen ruim drie meter lang worden en wegen dan 350 kg. Ze eten niet alleen bodem-vis, zoals bot en schar, maar pikken ook wel eens een vogeltje van het wateroppervlak weg, of verschalken zelfs de kleinere gewone zeehond. Daarnaast zijn grijze zeehonden verantwoordelijk voor de meeste dode bruinvissen die op onze kusten aanspoelen, al snel zo’n 100 per jaar. Hoewel ze er buitengewoon lief uitzien, zou ik er toch voor waken om zo’n wilde zeehond even over zijn snuit te aaien.

 

Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5974Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5900Deze grijze zeehondjes sliepen licht, bij het minst geringste schoten hun ogen open. Zeehonden slapen over het algemeen kort, slechts een minuut of twintig, en ademen dan niet. Daardoor kunnen ze zelfs onder water slapen. Ze slaan de opgenomen zuurstof niet alleen op in hun bloed, maar ook in hun spieren. Desgewenst kunnen deze het dan weer afgeven aan het bloed, welke het dan opnieuw over hun lichaam verdeelt. Om onder water te kunnen slapen en tot grote dieptes (tot wel 100mtr) te kunnen duiken hebben zeehonden een zwakke ademreflex, deze is zelfs zo zwak dat ze onder water eerder zullen stikken dan verdrinken.

lees verder...

Zelfgemaakt mes no. 8

donderdag, 2 maart 2017

zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5310Na mijn laatste grote kapmes, wilde ik graag een iets compacter en eleganter mes proberen. Net als mijn vierde mes heb ik hiervoor damaststaal gebruikt, nu alleen in een zogenaamd raindrop patroon. De bolster en het kruis zijn uit zwart buffelhoorn en de schalen uit nijlpaardtand. Omdat ik wilde dat de hoornen ring achter de bolster en de hoornen band over de rug samen een kruis vormden, dat via de rug doorloopt tot een tweede gespiegeld kruis bij de buik, moest ik de bolster uit één stuk maken. Aan de voorkant moest het 4mm dikke staal er zo precies mogelijk in passen en aan de achterkant het hoornen kruis met de spacers. Het was nog een heel gepuzzel om alle stukjes passend te krijgen.

 

zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5298zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5297Het hol geslepen lemmet is op het breedste punt 2,7 cm hoog en 11,5 cm lang. Het hele mes is 23 cm lang en weegt slechts 121 gram. Omdat zowel hoorn als tand relatief lichte materialen zijn, voelt het mes superlicht aan. Het damast is in zoutzuur geëtst, net voldoende om het patroon te laten uitkomen maar niet zoveel dat er een voelbaar reliëf ontstaat. Het effect van de golvende lijnen en kringen op het staal speelt mooi met het licht en geeft het verder vrij sobere mes toch iets van luxe mee.

 

zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5272zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5274zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5302zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5313Lees ook: Zelfgemaakt mes no 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.

lees verder...

Vlucht wilde zwanen (Cygnus cygnus)

zondag, 26 februari 2017

wilde zwanen (Cygnus cygnus) 1-2017 3629Grote vogels zoals ganzen en zwanen worden vaak met een halsband gemerkt in plaats van met een pootring. Dat maakt ze makkelijker te identificeren. Toch vind ik het er raar uitzien, die harde band om zo’n slanke nek. Ik weet wel dat een vegetarische zwaan niet, zoals een aalscholver of reiger, in één keer grote brokken voedsel door hoeft te slikken, maar het lijkt me toch verre van comfortabel.

 

wilde zwanen (Cygnus cygnus) 1-2017 3636Wilde zwanen zijn wintergasten. Ze broeden in Scandinavië of Rusland en overwinteren in Nederland. Je ziet ze steeds vaker in het noorden en oosten van ons land, bij de Oostvaardersplassen, de Veluwerandmeren of zoals deze bij de Amsterdamse waterleidingduinen.

lees verder...

Opstijgende Aalscholver (Phalacrocorax carbo)

dinsdag, 21 februari 2017

Aalscholver (Phalacrocorax carbo) 2-2017 5116Aalscholver (Phalacrocorax carbo) 2-2017 5124Een aalscholver is een zware vogel, met dikkere botten en kleinere luchtkamers dan de meeste andere vogels, ze wegen net zoveel als een forse zak aardappels. Dit grotere gewicht en verminderde drijfvermogen helpt hen bij het duiken naar prooi, maar bemoeilijkt het vliegen. Het vraagt dus heel wat energie om hem in de lucht te krijgen. Net als andere vogels doet hij dat met zo min mogelijk gewicht. Dus vlak voor het opstijgen loost hij nog even wat ballast. Een prachtig gezicht, zolang je er niet vlak onder staat.

 

Lees ook: Aalscholvers in het Naardermeer.

lees verder...

Roerdomp (Botaurus stellaris)

dinsdag, 21 februari 2017

Roerdomp (Botaurus stellaris)  2-2017 5212Deze schuwe vogel is zo goed gecamoufleerd dat ik in eerste instantie niet eens doorhad dat hij er zat. Ik had een reiger in mijn zoeker, maar ondanks dat ik voorzichtig dichterbij sloop, schrok deze op en vloog weg. Terwijl ik met een zucht rechtop ging staan, zag ik aan een korte rukkende beweging tussen het riet dat er al die tijd, op nog geen dertig centimeter van die reiger, een roerdomp zat. Hij stond in paalhouding tussen het riet, of zoals men het vroeger noemde ror, of roer. Daar komt het eerste lid van zijn Nederlandse naam ook van, het tweede lid, domp komt van dompen, het laten horen van een dof geluid. De paarroep van een roerdomp wordt wel vergeleken met het geluid van een misthoorn en is soms op kilometers afstand nog te horen. Zijn wetenschappelijke naam, Botaurus stelleris, betekent: gesterde vogel die bulkt als een stier. De stervormige vlekken in zijn pluimage zorgen samen met zijn schutkleur dat hij tussen het riet nagenoeg onzichtbaar is. Nadat ik snel één foto had geschoten, vond hij dat ik toch te dichtbij was gekomen en vloog hij op stijve vleugels weg.

lees verder...