Weblog

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

donderdag, 9 maart 2017

Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5435Deze kleine strandlopertjes lopen massaal de afrollende golven over het strand na. Op zoek naar iets eetbaars bewegen ze als één kolonne over het natte zand en pikken ze de eetbare resten op die de zee heeft achtergelaten. Hierbij bewegen hun korte zwarte pootjes zo snel dat het lijkt alsof ze over het zand zweven. Ze staan zelden stil en zijn continu in de weer. Nu hebben ze nog hun lichtgrijs met witte winterkleed. Over een paar maanden krijgen ze hun roodbruine zomerkleed en zien ze er heel anders uit.

 

Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5415Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5709Ze danken hun Nederlandse naam aan het feit dat zij de enige strandlopers zijn waarvan hun voet geen achterteen heeft. Aan het strand van IJmuiden pikten ze in alle vroegte de krabbetjes, garnalen en wormen van de vloedlijn en trokken de restjes vlees uit de vele meshelften die op het strand waren aangespoeld. Zodra je iets te dicht bij kwam, vlogen ze massaal op om iets verder weer neer te strijken. Pas toen er meer mensen op het strand kwamen en men honden begon uit te laten, vlogen ze helemaal weg. Daarna was het alsof ze er nooit waren geweest.

Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5557Drieteenstrandloper (Calidris alba) 3-2017 5799

lees verder...

Grijze zeehonden bij IJmuiden (Halichoerus prypus)

dinsdag, 7 maart 2017

Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5929Afgelopen zondag was ik alle vroegte naar IJmuiden gereden om strandlopertjes te fotograferen. Ik moest er zijn voordat men er honden ging uitlaten. Hoewel het, toen ik er naar toe reed, zwaar bewolkt was, trok met de zonsopgang de meeste bewolking weg. Al wandelend kwam ik uiteindelijk bij de Zuiderpier uit. Hier lagen twee jonge grijze zeehonden in de luwte te zonnen. Met hun zachte grijze vacht vielen ze haast niet op tussen de keien en meerdere wandelaars liepen ze op nog geen twee meter voorbij.

 

Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5966Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5885Ze hielden een hazenslaapje en moesten regelmatig geeuwen. Daarom wist ik zeker dat het grijze zeehonden waren, die hebben namelijk een wat spitsere snuit en een apart gebit. De kiezen van gewone zeehonden zijn uit drie punten opgebouwd, terwijl die van de grotere grijze zeehond uit één scherpe punt bestaan, het lijkt daardoor bijna alsof ze geen kiezen hebben maar alleen tanden. Als zo’n lief zeehondje zijn bek opentrekt, word je er ook gelijk aan herinnerd dat het echte roofdieren zijn. Volwassen grijze zeehonden kunnen ruim drie meter lang worden en wegen dan 350 kg. Ze eten niet alleen bodem-vis, zoals bot en schar, maar pikken ook wel eens een vogeltje van het wateroppervlak weg, of verschalken zelfs de kleinere gewone zeehond. Daarnaast zijn grijze zeehonden verantwoordelijk voor de meeste dode bruinvissen die op onze kusten aanspoelen, al snel zo’n 100 per jaar. Hoewel ze er buitengewoon lief uitzien, zou ik er toch voor waken om zo’n wilde zeehond even over zijn snuit te aaien.

 

Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5974Grijze zeehonden  (Halichoerus prypus) 3-2017 5900Deze grijze zeehondjes sliepen licht, bij het minst geringste schoten hun ogen open. Zeehonden slapen over het algemeen kort, slechts een minuut of twintig, en ademen dan niet. Daardoor kunnen ze zelfs onder water slapen. Ze slaan de opgenomen zuurstof niet alleen op in hun bloed, maar ook in hun spieren. Desgewenst kunnen deze het dan weer afgeven aan het bloed, welke het dan opnieuw over hun lichaam verdeelt. Om onder water te kunnen slapen en tot grote dieptes (tot wel 100mtr) te kunnen duiken hebben zeehonden een zwakke ademreflex, deze is zelfs zo zwak dat ze onder water eerder zullen stikken dan verdrinken.

lees verder...

Zelfgemaakt mes no. 8

donderdag, 2 maart 2017

zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5310Na mijn laatste grote kapmes, wilde ik graag een iets compacter en eleganter mes proberen. Net als mijn vierde mes heb ik hiervoor damaststaal gebruikt, nu alleen in een zogenaamd raindrop patroon. De bolster en het kruis zijn uit zwart buffelhoorn en de schalen uit nijlpaardtand. Omdat ik wilde dat de hoornen ring achter de bolster en de hoornen band over de rug samen een kruis vormden, dat via de rug doorloopt tot een tweede gespiegeld kruis bij de buik, moest ik de bolster uit één stuk maken. Aan de voorkant moest het 4mm dikke staal er zo precies mogelijk in passen en aan de achterkant het hoornen kruis met de spacers. Het was nog een heel gepuzzel om alle stukjes passend te krijgen.

 

zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5298zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5297Het hol geslepen lemmet is op het breedste punt 2,7 cm hoog en 11,5 cm lang. Het hele mes is 23 cm lang en weegt slechts 121 gram. Omdat zowel hoorn als tand relatief lichte materialen zijn, voelt het mes superlicht aan. Het damast is in zoutzuur geëtst, net voldoende om het patroon te laten uitkomen maar niet zoveel dat er een voelbaar reliëf ontstaat. Het effect van de golvende lijnen en kringen op het staal speelt mooi met het licht en geeft het verder vrij sobere mes toch iets van luxe mee.

 

zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5272zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5274zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5302zelfgemaakt mes no 8 2-2017 5313Lees ook: Zelfgemaakt mes no 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.

lees verder...

Vlucht wilde zwanen (Cygnus cygnus)

zondag, 26 februari 2017

wilde zwanen (Cygnus cygnus) 1-2017 3629Grote vogels zoals ganzen en zwanen worden vaak met een halsband gemerkt in plaats van met een pootring. Dat maakt ze makkelijker te identificeren. Toch vind ik het er raar uitzien, die harde band om zo’n slanke nek. Ik weet wel dat een vegetarische zwaan niet, zoals een aalscholver of reiger, in één keer grote brokken voedsel door hoeft te slikken, maar het lijkt me toch verre van comfortabel.

 

wilde zwanen (Cygnus cygnus) 1-2017 3636Wilde zwanen zijn wintergasten. Ze broeden in Scandinavië of Rusland en overwinteren in Nederland. Je ziet ze steeds vaker in het noorden en oosten van ons land, bij de Oostvaardersplassen, de Veluwerandmeren of zoals deze bij de Amsterdamse waterleidingduinen.

lees verder...

Opstijgende Aalscholver (Phalacrocorax carbo)

dinsdag, 21 februari 2017

Aalscholver (Phalacrocorax carbo) 2-2017 5116Aalscholver (Phalacrocorax carbo) 2-2017 5124Een aalscholver is een zware vogel, met dikkere botten en kleinere luchtkamers dan de meeste andere vogels, ze wegen net zoveel als een forse zak aardappels. Dit grotere gewicht en verminderde drijfvermogen helpt hen bij het duiken naar prooi, maar bemoeilijkt het vliegen. Het vraagt dus heel wat energie om hem in de lucht te krijgen. Net als andere vogels doet hij dat met zo min mogelijk gewicht. Dus vlak voor het opstijgen loost hij nog even wat ballast. Een prachtig gezicht, zolang je er niet vlak onder staat.

 

Lees ook: Aalscholvers in het Naardermeer.

lees verder...

Roerdomp (Botaurus stellaris)

dinsdag, 21 februari 2017

Roerdomp (Botaurus stellaris)  2-2017 5212Deze schuwe vogel is zo goed gecamoufleerd dat ik in eerste instantie niet eens doorhad dat hij er zat. Ik had een reiger in mijn zoeker, maar ondanks dat ik voorzichtig dichterbij sloop, schrok deze op en vloog weg. Terwijl ik met een zucht rechtop ging staan, zag ik aan een korte rukkende beweging tussen het riet dat er al die tijd, op nog geen dertig centimeter van die reiger, een roerdomp zat. Hij stond in paalhouding tussen het riet, of zoals men het vroeger noemde ror, of roer. Daar komt het eerste lid van zijn Nederlandse naam ook van, het tweede lid, domp komt van dompen, het laten horen van een dof geluid. De paarroep van een roerdomp wordt wel vergeleken met het geluid van een misthoorn en is soms op kilometers afstand nog te horen. Zijn wetenschappelijke naam, Botaurus stelleris, betekent: gesterde vogel die bulkt als een stier. De stervormige vlekken in zijn pluimage zorgen samen met zijn schutkleur dat hij tussen het riet nagenoeg onzichtbaar is. Nadat ik snel één foto had geschoten, vond hij dat ik toch te dichtbij was gekomen en vloog hij op stijve vleugels weg.

lees verder...

Eenzame schoffelaar (Dama dama)

dinsdag, 10 januari 2017

schoffelaar damhert (Dama dama) 1-2017 3622Dit mannetjes damhert (Dama dama) stond rustig in zijn eentje aan de kant van een vijvertje te grazen. Het was één van de grootste damherten die ik ooit heb gezien. Vanwege hun aparte gewei worden mannetjes damherten ook wel schoffelaars genoemd. Dit gewei onderscheidt zich van dat van echte herten doordat de uiteinden van de takken door platen als een soort schep met elkaar zijn verbonden.

schoffelaar damhert (Dama dama) 1-2017 3642schoffelaar damhert (Dama dama) 1-2017 3615

Lees ook: Damherten in de Amsterdamse waterleidingduinen.

lees verder...

Waterral (Rallus aquaticus)

zondag, 8 januari 2017

Waterral (Rallus aquaticus) 1-2017 3693Midden in de Amsterdamse waterleidingduinen ligt een kleine plas, die is omgeven met riet en wordt gevoed door een smal riviertje. Hierin leeft een paartje waterrallen. Hoewel je ze hier zelden zult zien, ze zijn erg schuw, kun je ze wel goed horen. Waterrallen (Rallus aquaticus) zijn heel vocaal en hun zang lijkt nog het meest op het grommen en kermen van een varken.  Het zijn echte opportunisten en ze eten van alles; visjes, kikkers, zaden, wortels en als ze de kans krijgen ook kuikentjes of aas. Soms als je geluk hebt, komen ze even uit het riet tevoorschijn. Ze lopen dan schichtig en op hoge poten langs de waterkant te snaaien. Met hun lange spitse snavel zoeken ze tussen de modder en het kroos naar voedsel. Deze slanke vogels zijn vlug ter been zijn en schieten bij het minst geringste weg. Met hun platte lichaam passen ze goed tussen de lange rietstengels en hun bruin en grijs gestreepte verenkleed maakt ze daar nagenoeg onzichtbaar.

Waterral (Rallus aquaticus) 1-2017 3674Waterral (Rallus aquaticus) 1-2017 3682

 

Lees ook: Een snip op straat (Scolopax rusticola).

lees verder...