Weblog

Zelfoverschatting

donderdag, 19 juni 2014

Een onderzoek naar hoe mensen hun eigen rijgedrag inschatten leert dat nagenoeg iedereen zichzelf een bovengemiddelde weggebruiker vind, en dat kan natuurlijk niet. Gemiddeld zou het op een gemiddelde moeten uitkomen en niet op een bovengemiddelde. Het blijkt dat mensen hun eigen prestaties vrijwel altijd hoger inschatten. Het gras mag bij de buurman dan groener zijn, slimmer, aantrekkelijker en handiger is hij niet. Dat zijn we zelf nog altijd het meest. Als je iemand vraagt hoeveel hij drinkt, onderschat hij dat, als je iemand vraagt hoe gezond hij eet, overschat hij dat. We doen massaal aan zelfoverschatting en houden daarmee vooral onszelf voor de gek. Volgens veel psychologen komt dit omdat we onszelf onbewust tegen depressies willen beschermen. Dat zou betekenen dat we met z’n allen eigenlijk veel minder slim, aantrekkelijk en capabel zijn als we eigenlijk denken, en dat is inderdaad best wel een deprimerende gedachte. 

 

Lees ook: Superbia

lees verder...

Koraalbladroller (Ptycholoma lecheana)

dinsdag, 17 juni 2014

koraalbladroller (Ptycholoma lecheana) 5-2014 9495Ik heb heel wat moeite moeten doen om er achter te komen welke vlinder dit was. Ik had de pop in mijn tuin gevonden en de vlinder die eruit kwam direct na het ontpoppen gefotografeerd. Het is niet echt een kleine vlinder, zijn spanwijdte is 22 mm. Toch is het een zogenaamde microvlinder, een vlindersoort waar helaas weinig goede determinatiegidsjes van zijn te krijgen. Grof gezegd behoren grote vlinders tot de bekende en populaire macrovlinders en kleine vlinders tot de minivlinders of microlepidoptera. Er bestaan echter ook kleine macro- en grote micro-vlinders. Microvlinders leggen in het algemeen in rust hun antennes over hun borststuk, terwijl macrovlinders ze over hun vleugels plaatsen. Ook zijn hun antennes dunner en draadvormig. Verder hebben microvlinders lange dunne poten met opvallende sporen en dragen hun vleugels vaak een franje aan de achterrand. Ook tussen de rupsen zijn er verschillen. De rups van een microvlinder kan, als hij wordt verstoord, snel achteruit lopen, die van een macrovlinder niet.

 

pop van koraalbladroller (Ptycholoma lecheana) 5-2014 9500De koraalbladroller (Ptycholoma lecheana) is een zogenaamde dagactieve nachtvlinder. Hij behoort zoals zijn naam al zegt tot de bladrollers. Je vindt de vlinders meestal tussen lage vegetatie en struiken. De rupsen van deze vlinders voeden zich tussen opgerolde of opgevouwen bladeren. De zwarte pop hangt met een paar haakjes en enkele spinseldraden aan de waardplant. De vlinder heeft, als hij net is ontpopt, nog bijna al zijn schubben. Veel zullen er echter al binnen een paar dagen afvallen, waardoor er enkele zilvergrijze banden en vlekken op zijn vleugels en borststuk tevoorschijn komen. Afhankelijk van hoe oud hij is, zijn er dus meerdere kleur- en tekeningcombinaties mogelijk.  

 

Lees ook: Groene Knopbladroller (Hedya nubiferana) en Microlepidoptera.

lees verder...

Jizai Okimono

zondag, 15 juni 2014

jizai okimono kreeftToen in Japan tijdens het Tokugawa Shogunaat van de late Edo periode (begin 18e eeuw) de vraag naar harnassen en wapens terugliep, zochten de wapen- en edelsmeden iets om zich mee bezig te houden. Ze vonden hernieuwde inspiratie in de natuur en begonnen allerlei dieren in ijzer, koper en hout na te maken. Schaaldieren en insecten waren, vanwege hun uitwendige skelet, de meest voor de hand liggende onderwerpen, maar men fabriceerden ook vissen, kikkers, slangen, vogels en draken. Deze kunst van Jizai Okimono (vrij vertaald: vrij beweeglijk decoratief voorwerp) ligt niet alleen in het feit dat het dier natuurgetrouw en op schaal wordt nagemaakt maar dat ook al zijn gewrichten op een natuurgetrouwe manier kunnen bewegen. De losse onderdelen van deze gewrichten kon men soms zelfs uit elkaar halen en weer opnieuw monteren. De kreeft was, vanwege zijn complexe en beweeglijke structuur, een geliefd onderwerp en een goed nagemaakte kreeft werd vaak als teken van vakmanschap gezien. De Jizai Okimono werden zo populair dat men ook luxere uitvoeringen in shibuichi (koper- en zilverlegering), shakudo (koper- en goudlegering), zilver of ivoor ging vervaardigen. Deze kunstvorm strekte zich tot ver in de Meji-periode uit en ook nu nog zijn er kunstenaars die zich met deze specifieke en moeilijke vorm van beeldhouden bezighouden.

 

jizai okimono 2jizai okimono1Zelf vind ik van alle Jizai Okimono de kevers het mooist. Kevers hebben altijd al een aparte plaats in de Japanse cultuur ingenomen en vooral de vliegende herten (Lucanidae) worden erg gewaardeerd. Sommige rijke zakenlui hebben als statussymbool op hun kantoor een zo’n groot mogelijk levend exemplaar en de handel in levende kevers is nergens zo groot als in Japan. Nu zien veel kevers er van natura al uit alsof ze van brons of ijzer zijn gemaakt. Het was dan ook een kleine stap om deze fascinerende dieren als model te nemen. Toch is het verbazingwekkend hoe natuurgetrouw deze kleine Jizai Okimono zijn en hoe hun beweeglijkheid precies die van hun levende voorbeelden spiegelen.

 

Lees ook: Edouard Martinet en Oritsunagumono.

lees verder...

Kleine populierenboktor (Saperda populnea)

donderdag, 12 juni 2014

kleine populierenboktor (saperda populnea) 5-2014 9438kleine populierenboktor (saperda populnea) uitvlieggat 5-2014 9448Deze slanke boktor lijkt enigszins op een distelbok, zijn dekschilden hebben echter 3 tot 5 gele vlekken waar hij makkelijk aan is te herkennen. Ze ontwikkelen zich in ratelpopulieren. Een vrouwtje knaagt hiervoor eerst een hoefijzervormig litteken in de bast van een twee centimeter dikke populierentak en legt daarna haar eitje in een iets dieper gat daaronder. Tijdens het knagen produceert de kever een galopwekkende stof die in het litteken wordt achtergelaten. De larve eet daarna van het zachte kallusweefsel maar moet ervoor zorgen daar niet door overwoekerd te worden. Langzamerhand ontstaat er een kankerachtig hard gezwel en de volgroeide larve knaagt zich dieper in het hout om te overwinteren. Zij verblijft twee winters in het hout en verpopt dan. Je kunt bij ratelpopulieren aan de verdikkingen goed zien dat er zich kleine populierenboktorren in hebben ontwikkeld.  

 

Lees ook: Gevlekte Dennenboktor (Raghium bifasciatum) en Distelboktor (Agapanthia vilosoviridescens).

lees verder...

Non-Stop (2014)

maandag, 9 juni 2014

nonstopNon-Stop is het bewijs dat je geen fantastisch script of groots budget nodig hebt om een vermakelijke film te maken. Liam Neeson is een air-marshall die op een vlucht te maken krijgt met een onbekende terrorist die het op hem heeft gemunt. Er zitten voldoende plotwendingen en actiemomenten in de film om je aandacht moeiteloos bij het verhaal te houden. Pretentieloos vermaak, vlot verteld en vaardig geacteerd.

lees verder...

Berkenbladroller (Deporaus betulae)

zaterdag, 7 juni 2014

berkenbladroller (Deporaus betulae) 5-2014 8860berkenbladroller (Deporaus betulae) 5-2014 8854Momenteel zie je in veel berkenbomen kleine bladsigaren hangen. Deze zijn gemaakt door een klein kevertje van amper 3 tot 5 mm groot. De berkenbladroller of berkenbladrolkever (Deporaus betulae) knaagt hiervoor als eerste een blad een paar mm van de bladvoet af tot op de nerf door.  Daarna slaat ze de bladrand van een helft van het onderste gedeelte van het blad om en rolt ze dit naar de bladnerf toe. Vervolgens rolt ze de andere bladhelft daar omheen zodat er een sigaar ontstaat. Met haar snuit maakt ze aan de binnenkant van dit blad enkele kleine bekertjes in de opperhuid waarin ze 1 tot 6 eitjes legt. De bladrol zelf sterft langzaam af, deze wordt bruin en valt uiteindelijk op de grond. Daar zullen de larven zich verpoppen.

 

sigaar van berkenbladroller (Deporaus betulae) 5-2014 8841In het volgende voorjaar kruipen de jonge berkenbladrollers uit het sigaartje en klimmen in hun voedselboom. De mannetjes onderscheiden zich van de vrouwtjes met hun hoekigere schouders en bredere, opgezwollen femora (dijen) van de achterpoten.

lees verder...

Godzilla (2014)

donderdag, 5 juni 2014

Godzilla 2014Laat ik maar meteen toegeven dat ik Godzilla een laffe film vind. Laf omdat de makers niet het lef hadden om te beslissen wat voor film het uiteindelijk moest worden. Aan de ene kant probeerden ze terug te grijpen op de oude Gojira-franchise, met een ongelooflijk onzinnige verhaallijn, zinloos acteerwerk en bedoeld onbeholpen monsters. Aan de andere kant probeerden ze ook om een big-bucks blockbuster te maken met grootse actie-scenes en imposante monsters. Als ze voor één van beide strategieën hadden gekozen, had het nog wel wat kunnen worden. Nu is het een laffe film, zonder enige spanning. Het resultaat is niet zoet, zuur of zoetzuur, het is flauw.

 

Er was echter één moment in de film, heel goed getimed, dat ik toch even opschrok. Tijdens een scene waarin Godzilla naast een kapotte brug en een schoolbus vol kwetsbare kinderen opduikt, er vliegdekschepen uit de lucht vallen en de volledige munitievoorraad van Amerika er in vijf seconden doorheen wordt gejaagd, vliegt er een vogeltje tegen een raam, ik schrok me de pleuris. Ik had net een vol uur met een stabiele hartslag van 55 slagen per minuut in mijn bioscoopstoel gehangen toen ik ineens wakker werd geschud. Gelukkig maar, anders had ik waarschijnlijk het einde van de film niet meer met open ogen meegemaakt.

lees verder...

Rododendroncicade (Graphocephalus fennahi)

dinsdag, 3 juni 2014

rododendroncicade (Graphocephala fennahi) 2967rododendroncicade (Graphocephala fennahi) 2990Oorspronkelijk komt deze mooie cicade helemaal niet bij ons voor, net zo min als de rododendron zelf. Deze komt oorspronkelijk uit Klein-Azië. Toch heeft de rododendron zich al zo lang in Europa gevestigd dat hij hier nu ook in het wild voorkomt. De verschillende rododendronsoorten zijn vanuit Japan (1680), Siberië (1727), Amerika (1736) en China (1823) in Europa geïntroduceerd.

 

De Rododendroncicade stamt oorspronkelijk uit Noord-Amerika. Sinds 1930 heeft hij zich in Engeland en sinds 1970 ook in Europa gevestigd. De eerste waarneming in Nederland stamt uit 1983. Het is nu één van onze mooiste cicaden, hij heeft een geel onderlijf en poten, een licht groenblauw bovenlijf met felle rode strepen en een zwarte band over zijn snuit en ogen. Ze worden maximaal 9 mm groot en de larven ontwikkelen zich uitsluitend op rododendrons. Volwassen rododendroncicades kunnen zich echter ook met andere planten voeden.

 

De eitjes van deze cicaden worden begin augustus in een bloemknop afgezet. Deze knop blijft dan dicht, verkleurt bruin en verdroogt. De rododendroncicade wordt verantwoordelijk gehouden voor de verspreiding van een rododendron-schimmel  (Pycnostysanus azaleae) die nu door Europa raast. Veel tuiniers zijn dan ook niet blij met dit diertje. De jonge beekgroene larven lijken enigszins op bladluizen maar zijn veel beweeglijker. Pas in de loop van de zomer ontwikkelen ze vleugels en krijgen ze hun fraaie kleuren. Net zoals de meeste cicaden zijn het goede springers en je kunt ze met een duidelijke “tik” van blad naar blad horen springen. Je ziet ze vaak bij elkaar zonnen, maar als je ze stoort, schuiven ze vlug naar de onderzijde van het blad.

 

Lees ook: Koekoeksspog.

lees verder...

Graskrabspin (Xysticus erraticus)

zondag, 1 juni 2014

graskrabspin (Xysticus erraticus) 5-2014 9689graskrabspin (Xysticus erraticus) 5-2014 9697De spinnen van dit genus (Xysticus) kennen een vrij apart paargedrag. Voor het mannetje met de paring begint, boeit hij de poten van het vrouwtje met een dwars over haar lichaam getrokken spindraad. Daarna kruipt het mannetje over haar lichaam naar achteren en manoeuvreert zichzelf in een buik aan buikpositie, waarna hij afwisselend beide tasters bij haar inbrengt. Na de paring loopt het vrouwtje ongehinderd door haar "boeien" weg. Haar bondage is blijkbaar meer een symbolische dan een praktische daad. 

 

Lees ook parende strekspinnen en parende spinnen.

lees verder...