Weblog

Verpoppende langpootmug

zondag, 5 april 2015

verpoppende langpootmug 3-2015 2038Deze langpootmug is net verpopt. De lege pophuid hangt echter nog aan zijn achterlijf. Normaal gesproken steekt de pop in de grond en blijft de poppenhuid, als de langpootmug daar uit kruipt, in de grond achter. Verpoppen is een intensieve bezigheid en gaat ook niet altijd goed. Het kost het diertje veel energie en soms het leven. Langpootmuggen hebben opvallend lange dunne poten, die niet al te stevig vastzitten. Als ze worden vastgegrepen kunnen ze zo’n poot opofferen door hem aan de basis af te laten breken. Dergelijke zelf-amputatie noemt men autotomie en vergroot het dier zijn overlevingskansen. Liever verder met een pootje minder dan helemaal niet verder. Ondanks dat deze langpootmug nog amper met het verpoppen klaar is, mist hij nu al twee poten. De grauwe pootloze larven van de langpootmug noemt men emelten, zij verstoppen zich overdag onder de grond en eten ’s nachts het verse groen van planten. Deze larve heeft geen duidelijk zichtbare kop maar aan het uiteinde van zijn achterlijf wel een paar opvallende uitsteeksels rond de twee tracheale openingen die het enigszins op het gezicht van een duivel doen lijken. Langpootmuggen kunnen niet steken, de meeste eten zelfs helemaal niet. Hun volwassen stadium duurt maar kort en dient maar een doel: paren en liefst zo snel mogelijk. Hoewel emelten soms schade aan gewassen kunnen toe richten lijken ze vooral als voedsel te dienen, ze zijn een veel gezochte prooi van vogels en mollen.

lees verder...

Net als in de film

zondag, 29 maart 2015

andrew-gilbertsonAndrew Gilbertson stond recentelijk voor de rechter omdat hij een bank beroofd zou hebben. Andrew vond echter dat hij hier niet schuldig aan was en pleitte ontoerekeningsvatbaarheid. Tijdens het proces haalde hij zijn hand door zijn broek en bracht deze onder de stront onder de aandacht van de rechter. Terwijl hij aangaf dat het de maagd Maria was die hem tot de overval had aangezet, at hij vol overtuiging zijn eigen stront op. De geschokte rechter concludeerde hieruit dat de beklaagde zo gek was als een deur en accepteerde zijn ontoerekeningsvatbaarheid claim.

 

Toen ik dit verhaal las, kwam het me verdacht bekend voor. Ik maak me sterk dat deze Andrew de film Training Day heeft gezien. In deze film uit 2001, is er een scene waarin een aantal politie-inspecteurs exact hetzelfde verhaal vertellen, bijna tot op de letter. Je kunt je dus afvragen of deze Andrew inderdaad niet goed bij zijn hoofd is, of dat hij met behulp van een potje pindakaas de rechter in de luren heeft gelegd.

 

De dialoog uit Training Day:

"Guy gets ahold of some peanut butter, packs his ass-crack with it. He's standing before the bench, waiting to give his statement. Shoves his hand down his pants, comes out with extra-chunky Jif. Bailiffs won't come near him. Now he looks the judge right in the eyes... ...and licks his fingers clean. Holy shit. So the judge says: This man's insane. He can't go to prison."

lees verder...

De volle wereld

zondag, 29 maart 2015

De wereld is zo vol, zo ongelooflijk rijk, dat zelfs een minuscuul stukje ervan nog overweldigt. Deze rijkdom is bijna alleen te bevatten door ze te beperken. Zoals men in een overvolle concertzaal naar de buurman buigt om hem te kunnen verstaan, moet je inzoomen op de wereld om haar te kunnen zien. Je moet de kakafonie dimmen en je op één toon richten.

 

Zonder dit filter zou men verdrinken in de overweldigende aanwezigheid van de werkelijkheid. Het enige dat de wereld nodig heeft om opgemerkt te worden is een lijst, sokkel, of podium. Een kader om het gewone tot buitengewoon te verheffen.   

lees verder...

Graffiti in het Harmonie park Antwerpen

donderdag, 26 maart 2015

harmoniepark antwerpen 3-2015 5257harmoniepark antwerpen 3-2015 5264harmoniepark antwerpen 3-2015 5276harmoniepark antwerpen 3-2015 5272harmoniepark antwerpen 3-2015 5271harmoniepark antwerpen 3-2015 5266Momenteel is het Harmoniepark in Antwerpen afgesloten en wordt het door de gemeente opgeknapt. Het park kijkt uit op een oud vervallen en leegstaand gebouw dat door twee Belgische kunstenaars is beschilderd. Dzia en Gijs Vanee werkten hier samen aan een aantal beschilderingen die het gebouw transformeerden. Door zich te beperken tot de ruimtes die de dichtgetimmerde ramen en deuren boden, springt de kleurrijke graffiti je als moderne glas-in-lood ramen je tegemoet.  Dzia schildert zijn dieren en insecten op een scherpe gefragmenteerde manier, waardoor ze nog het meest op een mozaïek van reflecterende scherven lijken, terwijl de dieren van Gijs Vanhee uit golvende en pulserende lijnen zijn opgebouwd.

 

Lees ook: Doel in België en Mos graffiti.

lees verder...

Skeletorus en Sparklemuffin

zondag, 22 maart 2015

Maratus sceletusMaratus jactatusPauwspinnen zijn een ondersoort van springspinnen. Ze zijn klein maar de mannetjes zijn buitengewoon mooi. Op hun rug hebben ze flappen met felgekleurde haren die ze omhoog kunnen klappen. Ze gebruiken deze vooral tijdens de paringsdans om een potentiele partner mee te imponeren. Zo’n dans is erg indrukwekkend en de mannetjes klappen hun achterlijf omhoog, trillen met hun spintepels en zwaaien met hun poten terwijl ze heen en weer schuifelen.  Het is erg belangrijk dat het vrouwtje ook echt met hem wil paren, want als dat niet het geval is en ze bijvoorbeeld al is bevrucht, is de kans groot dat ze hem aanvalt. Een mannetje houdt zijn dans dan ook vaak minutenlang vol om er zeker van te zijn dat het veilig is om haar te benaderen.

 

De meeste Pauwspinnen zijn slechts 3 tot 6 mm groot en ondanks hun mooie kleuren en interessante paargedrag is het een relatief weinig bestudeerde soort. Madeline Girard ontdekte tijdens haar afstudeerproject onlangs twee nieuwe pauwspinnen in Queensland, Australië. Omdat ze zo uitzonderlijk zijn gekleurd noemde ze deze nieuwe spinnen Skeletorus (Maratus sceletus) en Sparklemuffin (Maratus jactatus). Vooral Skeletorus onderscheidt zich van de bekende pauwspinnen door zijn relatief sobere kleuren. De foto’s zijn van Jürgen Otto, een in de fotografie van springspinnen gespecialiseerde entomoloog.

 

Lees hier meer over Nederlandse spinnen.

lees verder...

Je stem in je hoofd

zondag, 22 maart 2015

Stapedius spierVrijwel niemand die zichzelf voor het eerst via een opname hoort praten, herkent zijn eigen stem. Zoals je stem in je hoofd klinkt, klinkt hij nergens. Dat komt niet alleen omdat hij vanuit je strottenhoofd door je schedel heen galmt, maar ook door een minuscuul spiertje in je middenoor. De muculus stapedius is bij zoogdieren het kleinste dwarsgestreepte spiertje, het zit vast aan de kop van de stijgbeugel, één van je gehoorbotjes, en  werkt als een demper op het trommelvlies. Door zich aan te spannen kan hij bij harde geluiden (85 dB en meer) ervoor zorgen dat er tot 15 dB minder lawaai op je trommelvlies terecht komt. Omdat je eigen stem in je hoofd zo luid klinkt, zorgt dit kleine spiertje ervoor dat een gedeelte daarvan wordt gedempt. Iets wat andere mensen, en jij in een opname van je eigen stem, natuurlijk niet kunnen horen.

 

Lees ook: De stem in mijn hoofd, Het tegendraadse van spieren en Verslikken.

lees verder...

Meerkerk tijdens de zonsverduistering

vrijdag, 20 maart 2015

meerkerk 3-20145 2086meerkerk 3-2015 2063Je kunt het helaas niet zien, maar deze foto's van Meerkerk zijn gemaakt tijdens de zonsverduistering. Het was zo mistig dat je daar echter niets van zag, het werd alleen even wat donkerder.

lees verder...

Zonsverduistering 20-03-2015

vrijdag, 20 maart 2015

zonsverduistering 20-03-2015 2054Net als zovelen hadden wij gehoopt de zonsverduistering te kunnen zien. We waren er speciaal vanuit Brabant voor naar Utrecht gereden. Bij het plaatsje Meerkerk waren we gestopt, maar ook daar lag er net als in de rest van het land, een dikke laag mist tussen ons en de zon. Dankzij een speciale app wisten we wel waar de zon stond, maar er was niets van te zien. Het enige dat wij er van merkten was dat het even wat donkerder werd. 

lees verder...

Grenzen

zondag, 15 maart 2015

Of het nu een kustlijn of bosrand betreft, de hoogste concentraties van dier- en plantensoorten bevinden zich meestal op een scheidslijn, aan een grens. Op de overgang van bos naar grasland kom je niet alleen de dieren en planten uit beide gebieden tegen, maar ook een groot aantal dat uitsluitend in dit grensgebied leeft. De diversiteit van beide gebieden bij elkaar is kleiner dan die bij de grens. Hetzelfde geldt voor de overgang van land naar water of van water naar lucht. Grenzen bieden afwisselende omstandigheden die voor mogelijkheden zorgen. Daar bevindt zich de frontlinie van de soorten, dus daar begint de evolutie. Leven bestaat bij de gratie van grenzen.

lees verder...

Vallen in je slaap

vrijdag, 13 maart 2015

Vallen in je slaap is het omgekeerde van in slaap vallen. Iedereen kent wel het gevoel dat je als je slaapt of bijna slaapt, ineens valt en daardoor met een schok wakker wordt. Als je in slaap valt ontspant je lichaam zich en is het minder alert op signalen van buitenaf. Je spieren verslappen en een kleine por waar je als je wakker bent meteen op zou reageren is dan vaak niet meer genoeg om je wakker te krijgen.

 

Sommige wetenschappers denken dat je bewustzijn, als je in slaapt valt nog een tijdje actief je lichaam monitort. Als je spieren zich dan volledig ontspannen, zoals ze doen als je slaapt, dan registreert je bewustzijn een gevoel van gewichtloosheid en denkt dat je valt. Je lichaam wil dan zo snel mogelijk zijn balans terugvinden en spant in een klap je spieren. Dit resulteert in een heftige beweging waardoor je wakker wordt.

 

Andere wetenschappers denken dat de signalen die je brein uitstuurt om je lichaam te laten ontspannen soms verkeerd lopen en je spieren dan met een schok juist aanspannen. Dit zou vergelijkbaar zijn met de symptomen van rusteloze benen waar sommige mensen last van hebben.

 

Het is echter een feit dat vrijwel iedereen deze sensatie kent en dat er in de droom vaak een aanleiding voor deze valpartij is. Deze verklaring wordt echter in een fractie van een seconde door ons brein verzonnen om onze lichamelijke reactie te kunnen verklaren. Dit is dus eigenlijk geen echte droom maar meer een korte hallucinatie die mensen zich vaak nog kunnen herinneren als zij met een schok wakker worden. Zo denken mensen bijvoorbeeld van een stoel of van een fiets te zijn gevallen als ze opeens rechtop in bed wakker worden.

 

Lees ook: Tijdreizigers, Nachtmerrie, Hallucinatie, Twijfels in het donker en Droomvliegen.

lees verder...