Weblog

Een droge plek op een natte bank

maandag, 20 juli 2015

Ondanks dat het regende was er toch nog een droog plekje op het bankje. Er hing niets boven dat hiervoor kon zorgen, geen beschutting die het droog kon houden. Iemand heeft hier blijkbaar langere tijd in de regen gezeten. Nu was het uitzicht vanaf het bankje niet echt boeiend, de stad was nat, de straat verlaten. Dus waarschijnlijk was diegene die hier zat zo in gedachten verzonken dat hij niet eens doorhad dat het regende, of interesseerde het hem niet. De regen, die voor alle anderen reden was om binnen te blijven of beschutting te zoeken, was voor hem geen reden om op te staan. Althans, tot op een bepaald moment. Ik ben wel benieuwd wat hem uiteindelijk deed besluiten om toch op te staan, viel hij uit zijn gedachten? Werd hij toch te nat?

lees verder...

Janet Rae, the girl next door

maandag, 20 juli 2015

janet rae gil elvgren 2janet rae gil elvgren 1Gil Elvgren was wellicht de meest gewaardeerde en succesvolste pin up schilder van Amerika. Hij staat bekend om zijn bijna cartooneske idealisatie van de All-American girl. Zijn schilderijen tonen “gewone” vrouwen die tijdens een ongemakkelijk moment betrapt worden. Ze kijken hierbij verrast maar koket  naar de kijker. In dat korte moment toont Elvgren de verborgen schoonheid en sensualiteit van de ‘normale’ Amerikaanse vrouw. Hij maakt zo van een gênante situatie een flirtmoment. Tegelijkertijd schiep hij hiermee een nieuw schoonheidsmythe, namelijk die van het aantrekkelijke buurmeisje. Hij was hier zo goed in dat hij momenteel tot een van de invloedrijkste kunstenaars van de twintigste eeuw wordt gerekend.

 

Gil Elvgren maakte nauwkeurig uitgelichte en geposeerde foto’s van zijn modellen die hij daarna in zijn schilderijen uitwerkte. Hij werkte met verschillende modellen en veel beroemde vrouwen en filmsterren hebben voor hem geposeerd Toch werkte hij het meest met Janet Rae, de dochter van zijn buren. Zij was zijn knappe buurmeisje dat letterlijk model stond voor ‘the girl next door’.

 

lees verder...

Waar is iets vies

zondag, 19 juli 2015

We stellen ons soms de vraag wanneer we iets vies vinden, maar of iets vies is, wordt niet bepaald door wat het is maar door waar het is. Veel zaken bevinden zich zonder dat iemand er zich aan stoort op hun normale plek, maar op het moment dat ze zich verplaatsen, dat ze zich buiten hun aangegeven grenzen bevinden, namen we er aanstoot aan. De belangrijkste grens tussen welvoeglijkheid en onbetamelijkheid is uiteindelijk ons eigen fysieke omhulsel. Het enige dat wij viezer vinden dan onze eigen lichamelijke processen en stoffen zijn die van een ander. Bloed hoort in de aderen en niet op een mouw, stront in de darmen en niet op een wc-bril, haren op een hoofd en niet in de soep, speeksel in een mond en niet op een kin. De liters snot in je neus storen niemand, dag na dag slik je het door en stroomt het in je maag. Maar als je het eerst op een schoteltje snuit en daarna op zou likken, gaan mensen over hun nek.

lees verder...

Campo del Cielo Meteoriet (2)

vrijdag, 17 juli 2015

campo del cielo meteoriet 5-2015 2231Een aantal maanden geleden was ik in Antwerpen naar Minerant, een gezellige mineralenbeurs. Hier stond men niet alleen met gesteenten, mineralen  en ertsen maar ook met fossielen en een aantal kraampjes hadden zelfs wat meteorieten. Ik heb me laten verleiden om dit mooie fragment van 197 gram van de Campo del Cielo Meteoriet te kopen.

 

Lees ook: De Campo del Cielo Meteoriet, Canyon Diablo Meteoriet en De Sikhote-Alin Meteoriet.

lees verder...

Vliegtuigstrepen

donderdag, 16 juli 2015

vliegtuigstrepen 7-2015 2888Bij ons vliegen veel vliegtuigen over. Niet alleen van Eindhoven airport en Gilze-Rijen maar ook veel vluchten van en naar Schiphol. De hemel is dan ook vaak als een landjepik verdeeld door de vele vliegtuigstrepen. Ik kijk er vaak naar om te zien of het weer zal omslaan. Condens-strepen worden veroorzaakt door het verbranden van kerosine, hierbij komt waterstof vrij dat zich aan stof en roetdeeltjes hecht en tot ijs kristalliseert. Als op die hoogte (vliegtuigen vliegen vaak op tien kilometer hoogte, waar het 50 graden onder nul is) de luchtvochtigheid laag is zal de omringende lucht dit water opnemen en de streep vlug vervagen. Dit duid er meestal op dat het weer niet zal omslaan. Als de luchtvochtigheid echter hoog is blijft de condens-streep veel langer staan. In ons land tot twee dagen aan toe, de streep zal dan langzaam uitwaaieren en is vaak niet meer van gewone wolken te onderscheidden. Zo’n lang zichtbaar blijvende condens-streep is dus een resultaat van een hoge luchtvochtigheid en een goede indicator dat het weer kan omslaan.

 

Helaas verhoogt niet alleen de CO2 uitstoot van de vliegtuigen het broeikaseffect, maar dragen de vliegtuigstrepen zelf daar ook aan bij. Het ongelooflijk grote aantal vliegtuigen dat tegenwoordig over komt, zorgt voor veel condens-strepen. Deze verhinderen het uitstralen van de warmte naar de ruimte en verhogen dus het broeikaseffect. Op veel dagen is de hele hemel bedekt met een deken van wolken die allemaal zijn veroorzaakt door de uitstoot van vliegtuigmotoren. Iets dat vooral in onze contreien met onze vaak hoge luchtvochtigheid natuurlijk slecht voor het klimaat is.

lees verder...

Ex Machina (2015)

dinsdag, 14 juli 2015

ex machinaNathan is een ietwat sullige computer programmeur die de bedrijfsloterij wint en een week op het afgelegen landgoed van zijn geniale werkgever Caleb mag doorbrengen. Daar aangekomen, blijkt hij te mogen meewerken aan een speciale Turingtest. Zijn werkgever heeft Ava, een gynoid (een robot met het uiterlijk van een vrouw), geschapen en Nathan moet hem helpen bepalen of zij wel of niet zelfbewust is. Nathan voelt zich absoluut niet op zijn gemak bij Caleb maar raakt al snel geïnteresseerd  in Ava. Vooral als blijkt dat zij niet alleen de vorm van een mooie jonge vrouw heeft maar ook blijk geeft van dezelfde emoties. Ava en Nathan bevinden zich nooit in dezelfde ruimte, ze zijn steeds fysiek gescheiden door een glazen wand en ten alle tijden monitort Caleb hun gesprekken. Als tijdens een van die gesprekken de stroom uitvalt, waarschuwt Ava Nathan om Caleb niet te vertrouwen. Dit is het begin van een verontrustende driehoeksrelatie waarin Ava meer en meer het vertrouwen van Nathan wint. En dan is er ook nog Kyoko, de onnatuurlijk mooie huishoudster die nooit een woord uit.

 

De overduidelijke seksualiteit van Ava en de emotionele band die Nathan met haar opbouwt, zorgen voor voldoende interactie en spanning om het verhaal te kunnen dragen. Hoewel de film enigszins voorspelbaar is heeft hij wel een eigen sfeer en zou hij best wel eens overeind kunnen blijven als één van de interessantere films van 2015. Verwacht echter geen filosofische diepgang of een buitengewoon intelligent script, de film wordt zelfs nooit echt spannend maar moet het vooral hebben van zijn uitgangspunt en beelden.  Het enige nadeel vond ik de soms wel erg nadrukkelijke muzikale begeleiding.

 

Je kunt Ava vergelijken met de aantrekkelijke alien uit Under the skin (2014). Daarin speelt Scarlett Johansson een buitenaards wezen dat haar seksualiteit gebruikt om haar prooi te verleiden, eigenlijk precies datgene dat Alicia Vikander (Ava) als robot in Ex machina ook doet. Beide vrouwen zijn onthecht en staan apart van de mensheid, toch weten ze deze kloof dankzij hun seksuele aantrekkingskracht te overbruggen. Waarschijnlijk is het juist onze fascinatie met het vreemde, het afwijkende, dat hun aantrekkelijkheid verhoogt en beide films zo interessant maakt.

lees verder...

Nicholas Read en het monument voor Elizabeth Nightingale

zaterdag, 11 juli 2015

nicholas read nightingale memorial 6-2015 6112-In Westminster Abbey staan twee beelden van de Britse beeldhouwer Nicholas Read (1733-1787). Het eerste is onder zijn eigen naam gemaakt en stond bekend als het ‘Pancake Monument’. Dit monument was voor Rear-Admiral Tyrrell en bestond uit een pathetisch figuur die tussen grote platte wolken en cherubijnen naar de hemel opsteeg. Het beeld werd niet goed ontvangen en in de 19e eeuw fors in formaat teruggebracht en naar het Lapidarium verplaatst. Zijn tweede beeld staat onder de naam van Louis François Roubiliac en op een heel wat prominentere plaats. Dit is het marmeren memorial van Lady Elizabeth Nightingale (1761) dat zich in het noordelijke dwarsschip van de abdij bevindt. Hoewel dit beroemde beeld door Roubiliac werd gemaakt, dankt het zijn faam vooral aan het figuur van de dood dat door Nicholas Read, zijn toenmalige assistent, werd gebeeldhouwd. Dit imposante monument beeldt Elizabeth Nightingale en haar man Joseph af terwijl onder hen de dood uit haar gevangenis breekt. Deze probeert Elizabeth een doodsteek te geven en haar mee te trekken naar het rijk van stof en duister. Met een laatste hopeloos gebaar probeert haar man deze doodsteek nog af te wenden, maar de dood klauwt al aan haar voeten. Het beeld dankt veel van zijn kracht aan de expressieve manier waarop Nicholas Read de dood gestalte heeft gegeven. De dynamiek waarmee dit skelet zich naar de levenden omhoog trekt, de elegante contrapost en de draai waarmee dit gebeurt geeft de dood iets vrouwelijks en maakt het beeld tegelijkertijd angstaanjagend en aantrekkelijk. De dood draagt een wijde mantel die los over haar botten hangt. Ze is haar onderkaak kwijt en de stof die zo geloofwaardig om haar karkas hangt, omhult slechts leegte. De pijl die ze op het hart van Elizabeth richt is ondertussen vervangen voor een houten, maar het beeld roept nog steeds hevige emoties bij haar toeschouwers op. Het schijnt dat een nachtelijke inbreker ooit zo door dit beeld werd afgeschrikt dat hij zich meteen omdraaide en wegvluchtte. Het breekijzer dat hij daarbij achterliet werd nog jarenlang bij het monument tentoongesteld.

 

Lees ook: Fremiét: Orang-oetan wurgt een wilde uit Borneo en Blik van steen.

lees verder...

Homalocantha zamboi

zaterdag, 11 juli 2015

Homalocantha zamboi 5-2015 2342Homalocantha zamboi 5-2015 2350Homalocantha zamboi wordt slechts 5cm groot en is vrij algemeen. Zijn vorm en stekels plaatsen hen duidelijk tussen de Muricidae (Stekelhoorns). Zijn lange sifonale kanaal is bijna gesloten, terwijl de laatste vier aders op de winding net als het sifonale kanaal zijn voorzien van karakteristieke lange holle uitsteeksels die naar het uiteinde toe breder worden. Deze schelpen leven op koraalriffen bij Honshu en de Filippijnen.

lees verder...

Bonte geelschild (Campyloneura virgula)

zaterdag, 4 juli 2015

Bonte geelschild (Campyloneura virgula) 7-2015 2846Bonte geelschild (Campyloneura virgula) 7-2015 2850Toen ik onlangs foto’s maakte van een aantal bladluismummies in mijn tuin viel me op dat daar regelmatig ook roofwantsen bij zaten. Op zich is dat niet vreemd want deze specifieke wants, de bonte geelschild (Campyloneura virgula) voedt zich graag met bladluizen. Toch liet hij voor een bladluismummie enkele levende bladluizen links liggen. Alsof hij wist dat er zich onder de lege huid van deze mummie een cocon met een wespenlarve bevond. Eerste probeerde hij van bovenaf bij de cocon te komen, toen dat niet lukte wikte hij de hele stellage los en kantelde hem op zijn zij. Via de onderkant stak hij daarna zijn lange steeksnuit (rostrum) in de cocon en voedde zich , naar ik aanneem, met de larve. Nu had ik deze wantsen zich al eerder met kleine bladwespen zien voeden, dit was echter de eerste keer dat ik ze ook actief op zoek zag gaan naar de zo goed verstopte larve van een bladluissluipwesp (Discritulus planiceps).

 

Bonte geelschild (Campyloneura virgula) 7-2015 2796Campyloneura virgula is een kleine, 4 tot 5 mm grote roofwants die zich razendsnel kan voortbewegen en soms ook mensen steekt. Je ziet ze vaak op bomen en struiken rondrennen waar ze op kleine prooien zoals bladluizen en rode mijten jagen. Deze wants hoort tot de zogenaamde blindwantsen (Miridae). Veel insecten en dus ook wantsen hebben op hun kop een aantal (meestal 3) kleine oogpunten (ocelli), waarmee ze licht en donker kunnen onderscheiden. De blindwantsen hebben deze ocelli niet, vandaar hun naam. De volwassenen en eieren overwinteren en de jonge nimfen komen in mei tevoorschijn. In Europa kom je vrijwel uitsluitend wijfjes tegen die zich parthenogenetisch voortplanten. De zeer zeldzame mannetjes die slechts af en toe worden gevonden, hebben allemaal onontwikkelde geslachtsorganen. In Noord Afrika en Sicilië komen deze wantsen ook voor en hier vind je wel voldoende gezonde mannetjes die zich dus ook kunnen voortplanten.

lees verder...

Vervellende lieveheersbeestjeslarve

zondag, 28 juni 2015

vervellende lieveheersbeestjeslarve 6-2015 2806vervellende lieveheersbeestjeslarve 6-2015 2817vervellende lieveheersbeestjeslarve 6-2015 2822vervellende lieveheersbeestjeslarve 6-2015 2826Alle insecten moeten als zij groeien, vervellen. Hun oude huid barst open en ze wurmen zich week en kwetsbaar naar buiten. Deze lieveheersbeestjeslarve is aan zijn laatste vervelling bezig. Tegen de schemer had hij zich op de kop van een lavendelbloem vastgeklemd en barstte hij uit zijn vel. Beetje voor beetje wist hij zich te bevrijden. Eerst de kop en het borststuk, daarna beetje voor beetje zijn poten. Omdat insecten via tracheeën in hun huid ademen en deze adembuisjes ook aan de binnenkant zijn bekleed met chitine moet hij ook de huid van deze buisjes uit zijn lijf trekken. Je ziet ze als dunne witte draden nog aan zijn oude huid hangen. Toen zijn poten vrij waren, bewoog hij ze minuten lang heen en weer om ervoor te zorgen dat ze recht en strak opdrogen. Als laatste trok hij zijn achterlijf uit de oude huid, waarna hij op de kop van de bloem uitrustte en zijn nieuwe huid liet drogen en harden. 

lees verder...