Weblog

Democratie en schuttingtermen

vrijdag, 8 juli 2016

 Als onze wc verstopt zit, bellen we een loodgieter, als ons dak lekt, een dakbedekkingsbedrijf en als we kiespijn hebben, gaan we naar de tandarts. We gaan dan natuurlijk niet naar degene met de warmste glimlach of de grootste bek. Als je wilt dat iets goed wordt gedaan, ga je naar een specialist, naar iemand die het beste is gekwalificeerd en opgeleid om je probleem te verhelpen. Maar als we ons bij dat soort relatief kleine problemen al wenden tot een bewezen  en gekwalificeerd vakman, waarom laten we ons land dan leiden door politici? Wat hebben zij voor kwalificaties dat we hen die belangrijke taak toedelen? Waarom vertrouwen we blind op schuttingtermen zoals: “make America great agian”, “take back control” of “genoeg is genoeg”? Helaas is het enige antwoord: omdat we dom zijn. Hoe groter de groep, des te minder nuances en des te makkelijker hij in beweging is te krijgen, iets waar volksmenners al millennia lang dankbaar gebruik van maken. Maar als we dat weten, als we weten dat massa’s ongenuanceerd en vanuit de emotie reageren, waarom geven we dan juist die massa zo veel macht? Is dat omdat we denken dat we dan gezamenlijk gehoord worden, dat we dan niet alleen staan en dat iedereen dan telt? Hoewel wij vaak denken dat ieder individu in onze maatschappij evenveel recht en inspraak in onze democratie heeft, is dat helaas niet hoe democratie werkt. In de democratie heerst de tirannie van de massa en massa’s denderen niet alleen over individuen heen maar zijn ook uiterst beïnvloedbaar en ongenuanceerd.

 

Ik zou er geen enkel probleem mee hebben om samen met een willekeurige voetbalsupporter aan tafel te gaan zitten en met hem een discussie te voeren. Ik ben echter niet zo gek dat ik dat ook  bij een buslading vol voetbalsupporters zou durven. Want ik weet, net als iedereen, dat een massa heel wat minder is te vertrouwen dan een individu.

 

Lees ook: De tirannie van de geloofsovertuiging, Het politieke spel, De mens wordt steeds dommer en Individualiteit.

lees verder...

Een stille nies

woensdag, 6 juli 2016

Vandaag zag ik iemand met zijn hoofd omhoog tegen het licht knipperen, zijn borst zwol op, zijn schouders gingen omhoog en zijn mond ging open, hij nam een lange hortende teug adem, kneep zijn ogen dicht en toen, terwijl ik me klaarmaakte voor een luidkeels hatsjoe, hoorde ik niets. Zijn hoofd ging wel met de karakteristieke ruk naar beneden, maar hij maakte geen geluid. Geen nies of wat er dan ook op lijkt, alleen een korte snelle zucht van de lucht die hij uitblies. Zijn vriendin stond naast hem en maakte, in plaats van hem gezondheid te wensen, een paar korte handgebaren. Zij was doof, net als hij.

 

Eigenlijk had ik verwacht dat dove mensen oorverdovend zouden niezen, net zoals dove mensen harder praten. Maar het tegendeel blijkt waar, ondanks dat ze er zelf geen last van hebben, niezen ze in stilte. Blijkbaar maken alleen mensen die kunnen horen dit geluid. Alhoewel ik altijd het gevoel heb dat ik het geluid, als ik nies, juist probeer in te houden, heb ik blijkbaar een keuze. Luidruchtig niezen is aangeleerd. Nu wacht ik, nadat ik zo´n geluidloze nies heb gezien, op een eigen niesbui. Ik ben benieuwd of ik ook zonder geluid te maken kan niezen. Het vervelende is alleen dat je niezen niet kunt forceren. Het kan dus nog dagen duren voor ik dit experiment kan uitvoeren. Het is maar te hopen dat ik mezelf er dan op tijd aan herinner.

 

Lees ook: Blozen, Verslikken, Smaakzones, Kietelen, Je stem in je hoofd, De stem in mijn hoofd, Waar is iets vies en Verzien

lees verder...

Holenuil (Athena cunicilaria)

maandag, 4 juli 2016

Holenuil (Athena cunicilaria) 6-2016 0657Deze uil dankt zijn geslachtsnaam aan de Griekse godin Athena. Volgens de overlevering zou zij vergezeld gaan van een kleine uil die zijn wijsheid in haar oren fluisterde. Dit geslacht kent vier soorten, waaronder de holenuil, die qua uiterlijk sterk op de steenuil lijkt. Ze komen voor in open droge graslanden met weinig vegetatie in Noord- en Zuid-Amerika. De holenuil is een kleine soort van amper 18 a 25 cm groot met opvallend lange poten.

 

Holenuil (Athena cunicilaria) 6-2016 0687Holenuil (Athena cunicilaria) 6-2016 0673Als een van de weinige uilensoorten zijn holenuilen ook vaak overdag actief, maar ze jagen nog steeds bij voorkeur tijdens de schemering. Ze leven van insecten en kleine vogels en verblijven in oude uitgegraven gangen van konijnen, prairiehonden en kleine zoogdieren, die ze zelf vaak ook verder uitgraven. Ze zijn snel te voet en lopen graag, je ziet ze dus niet alleen vliegen maar ook regelmatig een sprintje trekken. Om te voorkomen dat hun veren daarbij in de vegetatie blijven hangen zijn hun poten in vergelijking met die van andere uilensoorten relatief kaal.

 

Holenuil (Athena cunicilaria) 6-2016 0633Eén van de mooiste beschrijvingen van de fascinatie voor uilen vind je in: Blood from the Shoulder of Pallas in Alan Moores Watchmen.

 

 

 

 

 

Lees ook: Oehoe (Bubo bubo), Kerkuil (Tyto alba), Laplanduil (Strix nebulosa) en Ransuil (Asio otus).

lees verder...

Brexit Regrexit

zaterdag, 2 juli 2016

Als er één ding duidelijk is geworden uit het laatste referendum in Engeland, is het wel dat het overgrote merendeel van de democratische stemmers eigenlijk geen flauw idee heeft waarom of zelfs waarover ze stemmen. Het concept van een proteststem, iemand die op een achterlijk idee stemt, enkel en alleen om de gevestigde orde te laten weten dat hij ontstemd is, is typerend geworden voor de manier waarop de huidige democratie werkt. Iedereen mag stemmen, niemand voelt zich gehoord.

lees verder...

Zelfgemaakt mes no. 6

donderdag, 30 juni 2016

zelfgemaakt mes no 6-6-2016 1622-1621Dit is het grootste mes dat ik tot nu toe heb gemaakt. Het is 33cm lang en weegt 400 gram. Het lemmet is 8mm dik en 21cm lang. Het is gemaakt uit 440C staal voor het lemmet, O2 staal voor de tsuba (stootplaat) en de kashira (achterkap), koper voor de habaki, messing en buffelhoorn voor de fuchi achter de tsuba en acacia- en ebbenhout voor het handvat. De pin (mekugi) door het handvat en de ogen in de tsuba en de kashira zijn van messing. Het lemmet heeft twee rechte snijvlakken die ononderbroken van de rug, als een slanke V, direct doorlopen in de snede. Ondanks de brede rug maakt dit de snede smal en vlijmscherp. De koperen habaki is bewust klein gehouden en niet zoals gewoonlijk om het lemmet heen gevouwen en gesoldeerd, maar uit één massief stuk koper gevijld. Het zeskantige handvat is aan de onderkant enigszins concaaf geslepen. Ik moet er alleen nog een bijpassende schede (saya) voor maken.

zelfgemaakt mes no 6-6-2016 1642-1644zelfgemaakt mes no 6-6-2016 1615-1618-1619zelfgemaakt mes no 6-6-2016 1646zelfgemaakt mes no 6-6-2016 1654

lees verder...

Oehoe (Bubo bubo)

dinsdag, 28 juni 2016

Oehoe (Bubo bubo) 6-2016 0794De oehoe is niet alleen de grootse uil in Nederland maar ook één van de grootste ter wereld. Een volwassen wijfje kan 4,2 kilo wegen en 4cm lange klauwen hebben. De wijfjes zijn altijd groter en hebben zwaardere schouders. Van alle uilen heeft de oehoe in verhouding ook de kleinste vleugels, wat er voor zorgt dat hij het grootste gewicht per cm2 vleugeloppervlak draagt. Hoewel dit hen niet bij de vlucht belemmert, slaan ze toch liever bij verrassing toe dan dat ze in de achtervolging jagen. Een oehoe kan vanuit zijn roestplek  een prooi urenlang gadeslaan, voor hij deze overvalt. Veel van zijn grotere prooien, zoals kraaien, duiven of kleinere uilen slaat hij vaak op hun slaapplaatsen. Met zijn lange klauwen en sterke poten houdt hij ze in bedwang. In tegenstelling tot enkele grote roofvogels die hun prooi met hun lange klauwen doden door ze zware interne verwondingen toe te brengen, doodt de oehoe zijn prooi door hem met zijn sterke poten te verdrukken.

 

Oehoe (Bubo bubo) 6-2016 0770Oehoe (Bubo bubo) 6-2016 0719De oehoe jaagt overwegend op langzamere vogels, muizen, ratten, konijnen, egels en zelfs vossen en vangt daarbij alles wat hij kan eten in zijn omgeving. Oehoes houden van bossen en open vlakten en komen in onze omgeving voor in Noorwegen, Finland en de Ardennen. Ze broeden bij voorkeur op stenige hellingen. In Nederland zijn er ook een paar (geheim gehouden) broedplaatsen in oa de Achterhoek en Limburg.

 

Oehoe (Bubo bubo) 6-2016 0749In tegenstelling tot veel andere uilensoorten is de oehoe niet dagblind en kan hij dus ook goed in het volle licht jagen. Zijn karakteristiek “oren” zijn eigenlijk wenkbrauwen. Deze zwarte verenplukjes kan hij met een aparte spier op het hoofd bewegen.

 

 

Lees ook: Kerkuil (Tyto alba), Laplanduil (Strix nebulosa) en Ransuil (Asio otus).

lees verder...

Het groen in de zee

dinsdag, 28 juni 2016

meeuwen aan zee 6-2017 0327Een blauwe zee is een utopisch beeld, dat ik alleen ken van ansichtkaarten. Onze Noordzee is eerder groen dan blauw. Iedereen weet waarschijnlijk wel dat water blauw lijkt, vanwege de diffractie van het licht. De korte golflengtes (blauw) worden naar onze ogen teruggekaatst en de lange (rood) geabsorbeerd. Zeewater bestaat echter niet alleen uit water, het bevat allerlei stoffen zoals zand, plankton en organisch afval, die de kleur van het water beïnvloeden. Deze stoffen voegen extra kleuren, zoals groen, geel en bruin, toe aan het blauwe pallet van het water. De hoeveelheid fytoplankton is hierbij grotendeels bepalend voor de uiteindelijke kleur van het zeewater. Deze eencellige algen gebruiken koolstofdioxide en licht om van te groeien en geven daarbij, net als alle planten, zuurstof af. Ze nemen veel CO2 uit de atmosfeer op en zijn verantwoordelijk voor bijna de helft van alle zuurstof op Aarde.

 

Fytoplankton reflecteert groen licht en absorbeert de rode en blauwe golflengtes, hierdoor kleurt de zee tussen maart en september vaak groener. Dit zijn de maanden waarin fytoplankton, dankzij de energie van de zon, het talrijkst zijn. Dit zijn ook de maanden waarin het groene fytoplankton verantwoordelijk is voor het bruine schuim op de stranden. Bruin en groen zijn kleuren die ik eerder met zee associeer dan blauw.

 

Lees ook: Bruin schuim aan het strand, Rood of blauw en Violet.

lees verder...