Weblog

Toekomst voorspellen

woensdag, 7 juli 2010

tarotkaart+no-13+de+doodAls sinds mensenheugenis proberen wij onze toekomst te voorspellen. We doen dit door middel van een gestandaardiseerd proces of ritueel. We lezen de toekomst in onze handen, koffiedik, de ingewanden van ganzen, theeblaadjes, tarotkaarten, de vlucht van zwaluwen, de sterren, een glazen bol of wat we ook maar kunnen verzinnen. Je zou kunnen zeggen dat de ingewijde in staat is om via deze geritualiseerde methodes tekenen te lezen die wij, de niet ingewijden, missen. Maar, of je er in geloofd of niet, het blijft natuurlijk het met de intuïtie en inspiratie interpreteren van gegevens die ogenschijnlijk niets met de gestelde vraag of toekomst te maken hebben. De wetenschap vertelt ons dat dit niet kan, het incommensabiliteits principe van Feyerand Kuhn leert ons dat het onmogelijk is om deze twee onverenigbare theorieën op elkaar toe te passen. Dit komt door een gebrek aan gezamenlijke maat. Je kunt elektriciteit niet meten in meters en de dikte van een ganzenlever niet in emoties.

 

Nu is er echter een gedocumenteerd geval van Alectryomancie (het maken van toekomst voorspellingen door het observeren van het gedrag van dieren). De biologe Rachel Grant heeft geconstateerd dat padden in het San Ruffinomeer in Italië, die zich zoals altijd massaal hadden verzamelt voor het paarseizoen, ineens allemaal vertrokken. Zo’n 96% van alle padden was verdwenen. Vlak daarna vond er 75km. verder een zware aardbeving plaats. 46000 mensen moesten worden geëvacueerd en 300 mensen kwamen om het leven. Na de aardbeving kwamen de padden weer massaal terug om bij volle maan te kunnen paren maar gelijk daarna vertrokken ze weer. In dit geval vlak voor een zware naschok. Twee dagen daarna keerden ze weer terug. Dit is a-typisch dierengedrag, padden verlaten normaal gesproken nooit het meer nadat ze hebben gepaard. Maar hier wisten ze blijkbaar tot tweemaal toe feilloos de aardbeving te voorspellen. De biologen vermoeden dat de padden het vrijkomen van allerlei gassen en geladen deeltjes vlak voor een aardbeving kunnen waarnemen. En door padden beter te observeren zouden we in staat moeten zijn een aardbeving nauwkeuriger te voorspellen. Een duidelijk voorbeeld van Alectryomancie!

 

Zo bekeken zouden ogenschijnlijk niet ter zake doende gegevens dus best wel voor betrouwbare voorspellingen kunnen zorgen. Google lijkt in elk geval te denken van wel. Zij hebben onlangs een onbekend bedrag geïnvesteerd in Recorded Future. Dit bedrijf omschrijft zichzelf als volgt; “The world’s first temporal analytics engine, a new predictive analysis tool that allows you to visualize the future, past or present”. Het claimt de toekomst te kunnen voorspellen aan de hand van semantische zoekfuncties. Het is een nieuw soort zoekmachine die informatie verzamelt over mensen, bedrijven, locaties, evenementen etc. Eigenlijk is het één grote crawler die zo veel mogelijk informatie binnen haalt, variërend van overheidsdocumenten tot twitter berichten. Deze informatie wordt vervolgens gebruikt om patronen en gegevenssets te genereren. Deze patronen kunnen dan worden geanalyseerd om bijvoorbeeld betrouwbare beurskoers voorspellingen te maken. Zo wordt het momentum van een aandeel gemeten aan de hand van de hoeveelheid nieuws en bronnen.

Hoewel ik mezelf zelden aan waarzeggerij waag heb ik toch een nagenoeg feilloze manier gevonden om mijn persoonlijke toekomst op korte termijn te voorspellen. Niet door het observeren van het gedrag van dieren, of door het staren naar wolkenpatronen of koffiedik, maar gewoon door goed te letten op de stand van de wenkbrauwen en mondhoeken van mijn partner.

lees verder...

Krabspinnen

woensdag, 7 juli 2010

tuinrenspin+(philodromus+aureolus)+5358Van alle spinnen vind ik de wielwebspinnen en de krabspinnen het mooist. Tijdens een wandeling in Gorp en Rovert kwamen we er onlangs meerdere tegen, een boskrabspin, een groene krabspin, een zwartrugkrabspin en een tuinrenspin. Deze krabspinnen familie ( Thomisidae ) wordt in NW-Europa vertegenwoordigd door ca. 70 soorten. Ze hebben vaak een breed krabachtig lichaam en kunnen net als krabben zijwaarts lopen. Hun eerste 2 paar poten is langer dan hun achterste en ze zijn vaak zeer goed gecamoufleerd. Sommige kunnen zelfs binnen enkele dagen van kleur veranderen om nog meer in hun omgeving op te gaan. De Philodromidae of renspinnen van deze familie zijn actieve en snelle jagers.

De Misumeninae of eigenlijke krabspinnen jagen echter niet actief. Hun schutkleuren stellen hun in staat om open en bloot op bloemen op een prooi te wachten. Ze zijn zo lui dat een prooi die niet binnen het bereik van hun poten komt wordt genegeerd. Als ze echter toeslaan doen ze dat razendsnel. Ze hebben ondanks hun kleine gifkaken een buitengewoon sterk en snelwerkend gif. Zelfs grote vliegende insecten zoals bromvliegen of bijen worden gegrepen. Soms wordt de spin in hun vlucht meegevoerd. De spin blijft dan aan zijn prooi hangen, tot na enkele seconden het gif zijn werk heeft gedaan en de prooi dood neervalt.

groene+krabspin+(diaea+dorsata)+4530-2boskrabspin+(xysticus+lanio)+4279-3platte+krabspin+(coriarachne+depressa)+3943zwartrugrenspin+(philodromus+dispar)+4504-2

lees verder...

Montzen Gare

dinsdag, 6 juli 2010

5708Het verlaten trein rangeer station van Montzen is zo bekend bij veel ( urbex ) fotografen dat ook wij besloten om de lange rit er naartoe eens te wagen. Het ligt in een mooie landelijke omgeving, van verre zie je het hoge spoorviaduct al liggen. Deze werd ooit aangelegd als deel van de verbinding tussen Aken en Antwerpen en liep langs het Montzen station. De bouw van het station is tijdens de eerste Wereld Oorlog in 1915 door de Duitsers gestart. Ze lieten het werk toen door Russische krijgsgevangenen uitvoeren. Van mei 1953 tot juni 1957 was het de eindbestemming van spoorlijn 38. Sinds 1919 nam het spoorvervoer enorm toe, mede door de aanvoer van Duits materiaal dat men leverde ter reparatie van de oorlogsschade. Om deze reden besloot de Belgische staat het station af te maken en zelfs uit te breiden. Het kende zijn hoogtepunt in de jaren 30 en vreemd genoeg was het nazi-Duitsland dat aan dit succes ter oorsprong lag. Het rangeerterrein werd in 1944 op 27 april door een bombardement vernietigd. Sindsdien staat het leeg, op een paar ruimtes na die door derden ter opslag worden gebruikt.

 

Momenteel staat het te koop maar het ziet er niet naar uit dat er veel geïnteresseerden zijn. Toen wij er kwamen waren er al veel mensen, waaronder de plaatselijke fotoclub. Er is nog genoeg te zien, al is het maar gebroken glas of afbladderende verf. De locatie is nu echter te bekend en te beschadigd. Het is leuk dat er nog wat wagonnen en een treintoestel staan, 5584het roept echter geen emoties meer op.

 

Klik hier voor meer foto's van Gare de Montzen

lees verder...

De aaibaarheidsfactor

dinsdag, 6 juli 2010

puss+in+boots+(shrek2)Het beroemde boekje met aaibare kaft van Rudy Kousbroek staat ook bij mij in de kast. Dankzij dit boekje is iedereen bekend met de term “aaibaarheidsfactor”, de mate waarin wij dieren aardig vinden. In dit fraaie boekje deelt hij de dieren op in categorieën. Natuurlijk staat de kat het hoogst aangeschreven, hoe kan het ook anders, de vissen staan vrijwel onderaan maar de echte bodem is bestemd voor de oesters, kwallen en begrijpelijk de sidderalen. Deze aaibaarheidsfactor zou ook verklaren waarom protesten tegen proefdieren zoals apen en konijnen zo fel zijn en die tegen insecten of vissen zo schaars. Waar het volgens mij vooral veel mee te maken heeft is echter ons vermogen om ons in dieren in te leven. We zijn al snel geneigd om menselijke gedachten en eigenschappen aan niet menselijke wezens toe te kennen (antropomorfiseren). En laten we eerlijk zijn dat gaat heel wat makkelijker bij een dier met twee ogen, vier poten en haar dan bij een dier met acht ogen, acht poten en geen haar (spinnen hebben het zwaar).

 

Vroeger hoorde je al dat mensen die van vissen houden koel en intelligent zijn, een beleefde manier om te zeggen dat ze hard op weg zijn sociopaat te worden. Mensen met katten, hamsters en konijnen daarentegen zijn vriendelijk, empatisch en houden van gezelligheid en knuffelen. Nu hou ik toevallig van spinnen en kevers, en niet alleen omdat ik allergisch ben voor kattenharen. Gelukkig sta ik niet alleen in deze liefde. Ter verdediging kan ik aanvoeren dat ook Darwin hevig in kevers was geïnteresseerd en waarschijnlijk zelfs God in zijn almachtige grootsheid er terecht toe heeft besloten om van de kevers de grootste en succesvolste dierengroep te maken. Ondanks alle beroemdheden die mijn voorliefde delen en deelden bleef het toch moeilijk om mensen er van te overtuigen dat ik geen potentiële bijlmoordenaar ben. Maar nu ben ik eruit. Het is niet dat mensen die van hamsters en cavia’s houden zo empatisch en gevoelig zijn, in tegendeel. Zij zijn het minst gevoelig! Het is juist dat kleine onbegrepen groepje mensen, waar ik een bevoorrecht onderdeel van ben, dat de grootst mogelijke empathie en gevoeligheid aan de dag legt. Laten we eerlijk zijn, alleen iemand met een enorm inlevingsvermogen is toch in staatzweep+schorpioen+(igor+sywanowics) om zoveel emotie op te brengen voor spinnen en kevers? Om die reden wil ik graag de zweepschorpioen boven aan mijn eigen lijstje met aaibare dieren zetten, is ie niet prachtig?

 

lees verder...

Distelboktor (Agapanthia villosoviridescens)

vrijdag, 2 juli 2010

distelboktor (agapanthia villosoviridescens)De Distelbok (agapanthia villosoviridescens) is tussen de 1 a 2,5 cm groot, heeft een mooie gele beharing met lengtestrepen op z’n kop en borst en prachtige grijsblauw zwart geringde voelsprieten die even lang zijn als zijn lichaam. De larve ontwikkelt zich in stengels van kruidachtige planten, bij voorkeur distels. Van mei tot september zijn ze te vinden op lage begroeiing zoals netels en distels.
De boktorren familie telt wereldwijd zo’n 27.000 soorten, variërend van enkele millimeters tot de bijna 20cm grote titanus giganteus. In Nederland erkennen we momenteel zo’n 86 soorten als inheems.

distelboktor (agapanthia villosoviridescens)De Distelbok komt net als de Kleine Wespenboktor (clytus arietis) en de Gevlekte Smalbok (strangalia maculata) gelukkig weer steeds vaker voor. Dit komt mede doordat er tegenwoordig niet meer zo rigoureus slootwallen worden geschoren. Door kruidachtige planten en takken te laten staan krijgen veel insecten een betere kans om zich te ontwikkelen. Dit resultaat laat zich al merken. Zeker in het mooie natuurgebied De Brand, waar deze foto’s zijn gemaakt, zijn er paden vol met distels, netels en bramen waar je je als fotograaf uren kunt bezighouden.

 

lees verder...

Sinister

vrijdag, 25 juni 2010

Al eeuwen is alles dat van links komt slecht. Het woord zegt het al link(s). Van oudsher groet men met rechts en snuit men de neus met links. In de middeleeuwen dacht men zelfs dat iemand die met links schreef door de duivel was bezeten. Helaas is het zelfs zo dat linkshandige beduidend korter leven. Ook in andere talen wordt dit verschil tussen goed en slecht gemaakt. In het Latijn is links ‘sinister’ oftewel duister en onheilspellend, rechts is dexter. Het Engelse dexterous betekent handig en competent.Busycon-contrarium

 

Deze voorkeur voor rechts beperkt zich niet alleen tot de taal. In de theater wereld kwam de slechterik altijd van rechts naar links het toneel op, een beweging naar links werd namelijk geassocieerd met kwaad. De held kwam van links naar rechts op en zijn beweging naar rechts werd geassocieerd met goed.

 

Rechts en rechtsomdraaiende bewegingen hebben ook in de natuur haar voorkeur.
Zo is DNA altijd een rechtsdraaiende wenteltrap en is rechtsdraaiende yoghurt beter te verteren dan linksdraaiende. Ook vrijwel alle schelpen zijn rechtsom draaiend. Ze groeien in een spiraal net als DNA en hun opening zit rechtsonder aan de voorkant. Een rechtsdraaiende schelp is heilig, ze symboliseert de beweging van de zon, maan, planeten en sterren langs de hemel. Een linksdraaiende schelp symboliseert vernietiging en transformatie, linksdraaiende schelpen zijn uiterst zeldzaam. Laat er nu echter één soort schelp zijn die vrijwel altijd linksdraaiend is, de Busycon contrarium. Een tot 40cm. grote eetbare wulkachtige, ik weet alleen niet of hij ook slecht verteerbaar is.

lees verder...

Doel in België

vrijdag, 25 juni 2010

doel+03-2010-0787Het kleine dorpje Doel ligt onder de rook van een kerncentrale op de linkeroever van de Schelde. Het moet wijken voor de uitbreiding van de Antwerpse haven. Deze uitbreidingsplannen stammen al uit 1963, al die tijd hebben protesten en juridische blunders het verdwijnen van Doel kunnen vertragen. Hoewel niemand is onteigend is het dorpje toch leeggebloed. Steeds meer bewoners vertrokken en in september 2003 werd de dorpsschool gesloten, er waren nog maar acht leerlingen over. Terwijl het inwonersaantal slonk groeide het aantal inbraken. Nadat Doel media aandacht had gekregen volgde er een ware golf aan kraak en inbraak. Al die tijd en zelfs nu nog woonden er echter mensen. Een bejaarde inwoner verwoorde zijn situatie als volgt: “Ik heb nachten wakker gelegen, er waren hier zowel bij dag als bij nacht roofbendes actief. Ze haalden alles weg wat maar kon worden losgemaakt. Radiatoren, kasten, dakvensters alles werd geroofd. Het werd stilletjes aan onleefbaar. Tegenwoordig is het minder, alles van waarde is al gesloopt. Er valt niet veel meer te halen”.

 

Door de jaren heen is Doel een bezienswaardigheid geworden. Na krakers en dieven kwamen de kunstenaars en toeristen. Toen ik er in 2010 ging fotograferen was net bekend gemaakt dat Doel definitief ging verdwijnen. We troffen gesloopte en vernielde woningen aan. Het was er rustig naast ons waren er slechts twee anderen, ook aan het fotograferen. Woningen waren van voren potdicht getimmerd maar lagen van achter volledig open, kozijnen waren verwijderd en veel was vernield. We vonden speelgoed, graffiti, bedden en huiswaar, allerlei sporen van eerdere en latere bewoning.

 

Teksten achter ramen en leuzen op muren spraken van wanhoop en onmacht. Veel bewoners hebben er alles aan gedaan om te kunnen blijven. Maar uiteindelijk bleek dat toch tevergeefs, ook zij zijn vertrokken.
Het was vreemd om zo’n woning te betreden, na de bewoners, de vandalen en de krakers kwamen nu de fotografen binnen. Het waren huizen die mensen met lood in hun schoenen hebben verlaten. Nu de verf verder afbladdert en de regen binnenkomt zijn zelfs de krakers grotendeels vertrokken. Toch zijn de woningen niet leeg, misschien omdat veel bewoners niet vrijwillig zijn vertrokken, ze teveel herinneringen en liefde hebben moeten doel+03-2010-1136achterlaten.

Een brief achter een raam: “ik heb hemel en aarde verzet..”.

 

Klik hier voor meer foto's van Doel

 

 

lees verder...

borrelia burgdorferi

dinsdag, 22 juni 2010

schapenteek+(ixodes+rizinus)+1530De schapenteek ( ixodes ricinus ), het engste en gevaarlijkste dier in onze bossen.
Zowel ik als mijn partner zijn ooit besmet met de ziekte van Lyme. Deze ziekte wordt veroorzaakt door de borrelia burgdorferi bacterie en wordt overgedragen door de beet van een teek. Dit kleine beestje is momenteel ver uit het gevaarlijkste dier in onze bossen. Maar al te vaak wordt iemand gebeten zonder dat door te hebben, vooral de kleine larven en nimfen ( vaak kleiner dan 1mm ) zijn erg moeilijk te ontdekken. Het is niet altijd verstandig om in korte broek en sandalen door het bos te wandelen. Een tekenbeet is namelijk zo opgelopen en wordt niet altijd opgemerkt.

schapenteek+(ixodes+rizinus)+3215schapenteek+(ixodes+rizinus)+1690

 

 

 

 

Een mogelijke besmetting kan zich uiten door een ringvormige verkleuring rondom de beet. Enige tijd later kan men griepachtige verschijnselen krijgen. Deze kunnen weer verdwijnen. Als de ziekte zich onbehandeld verder verspreid kan dit leiden tot neurologische, dermatologische, reumatologisch, cardiologische, opthalmologische en psychiatrische klachten, al met al geen vrolijk vooruitzicht. Hier komt helaas nog bij dat er tot op heden geen enkele test is die een uitsluitende diagnose van deze ziekte kan stellen. Deze irritante kleine beestjes horen tot de klasse van de Arachnidae. Ze gaan van ei naar larve en nimf tot volwassen teek en zijn tussen de 0,5 en 3mm groot. Tijdens elke levensfase voeden ze zich maar één keer en uitsluitend met bloed. Een volwassen wijfje dat zich heeft gevoed kan tot groter dan 1cm. opzwellen en meerdere duizenden eitjes leggen.

Tijdens mijn wandelingen kom ik ze helaas maar al te vaak tegen, ze klimmen langs gras en struiken omhoog en wachten met opgeheven klauwtjes tot ze kunnen overstappen op een gastheer. Eenmaal overgestapt lopen ze vaak naar een specifiek plaats. Bij veel dieren hechten de nimfen ze zich bij de oren of de neus. De volwassen teken kunnen zich overal vastbijten. Tussen de 25% en de 50% van de teken is besmet met de borrelia burgdorferi bacterie en dit percentage blijkt nog steeds te stijgen. Controleer jezelf en anderen goed na een wandeling en verwijder eventuele teken zo snel mogelijk met een tekentang. Controleer daarna nog regelmatig de beetplaats op eventuele verkleuringen.

 

lees verder...